Posts

Showing posts from July, 2017

ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΕΣΩΤΕΡΗΣ

Το άδικο είναι λεπίδια
Είναι πρόκες γυαλί θρυμματισμένο
Είναι η βόμβα κάτω απ' το παλτό του τρομοκράτη που
έτσι ανυποψίαστα αίφνης εκρήγνυται
Κι αν δεν σ' αφήσει στον τόπο ακαριαία
σου χαρίζει έναν αργό και βασανιστικό θάνατο
Πνιγηρό υπόκωφο μα σίγουρο
Σίγουρο όσο κι η ανατολή του ήλιου την αυγή όσο κι η
ευωδιά του γιασεμιού το βράδυ
Θάνατος αιμορραγίας εσώτερης
κοντολογίς
Το πέπλο το εβένινο της καλοσύνης
Οι ραμμένοι ερμητικά με την κλωστή της αθωότητας οφθαλμικοί βολβοί
του άδικου που σαν το φίδι σέρνεται
τη συρμαθιά του πώς να δεις...
Κι ύστερα
με τον α' ή β' τρόπο
από τον Κόσμο τούτο του
Τίποτε του Μηδενός εσύ
Αποδημάς
Με την ύστατη σκέψη
ανάμεσα σε κείνο το χάος των τελευταίων σκέψεών σου
-αν υπάρχει χρόνος φυσικά:
Τελικά καμία αδικία, ρε συ θεέ, δεν ευλογείται
Ή κι εδώ ακόμα όλα επιλεκτικά;...

Ο ΠΗΔΑΛΙΟΥΧΟΣ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ

Image
Από τα τρίσβαθα του νάματος του Νείλου τις μέρες τούτες λάμπουν σ’ οθόνες και σ’ εξώφυλλα πόλεις αρχαίες ελληνικές αριστουργήματα γλυπτά αγάλματα θεών και βασιλιάδων μνημεία στήλες και ερείπια ιερών
Ηράκλειον ή Θώνις και Κάνωπος ή Κάνωβος Ω βυθισμένες πόλεις Ω ξεχασμένες εσείς πόλεις
Σβησμένες εσείς πόλεις από ανθρώπου μνημονικό Μονάχα ο Όσιρις εσάς ακόμα συλλογιέται λατρείας του ω χώροι ιεροί Μα και ο Νίκανδρος στης ποίησής του τις χορδές και εις στο λύχνο της φιλοσοφίας του ο Σενέκας Άλλος κανείς                                                                                                                          
Κανείς  μήτε τον Κάνωπο θυμάται που ‘χε στην Κάνωπο ταφεί χιλιάδες χρόνια πριν στα τρίσβαθα κατέβηκα μ’ αρχαίο οξυγόνο και με τα δυο μου χέρια έπνιξα το φίδι που σε σκότωσε στην άμμο Κάνωπε στο μούχρωμα εβγήκε ο λυγμός Και ποιος άραγε σήμερα εσένα να θυμάται του Μενελάου γενναίο πηδαλιούχο εξ Αμυκλών

ΤΕΛΙΚΑ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ;

Τελικά, τι είναι ποίηση;
Ποίηση 
Είναι τα πάντα όλα
Αυτό που ορίζεται
Αλλά κυρίως αυτό που δεν μπορεί να οριστεί
Αυτό που φαίνεται
Αλλά κυρίως αυτό που δεν μπορεί να φανεί
Αυτό που ψηλαφίζεται
Αλλά κυρίως αυτό που δεν μπορεί να ψηλαφιστεί
Αυτό που ακούγεται
Αλλά κυρίως αυτό που δεν μπορεί να ακουστεί
Ποίηση είναι το ορατό
 Κυρίως, όμως
Ποίηση 
Είναι το αόρατο

ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ

Image
ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ 4 ΠΟΙΗΜΑΤΑ 


ΑΝΩΝΥΜΟΣ
ΑΤΙΤΛΟ Ερωτικό ποίημα από την εποχή του Μέσου Βασιλείου (1991-1668 π.Χ.) της αρχαίας Αιγύπτου
Σείστηκε η γη στο πέρασμά σου, Κι όπως περπάταγες, όλα τριγύρω τά’ κανες να μοιάζουν ιερά. Κι έστρεψες τα μπλε σου μάτια πάνω μου πρώτη φορά Και με της νύχτας το βάθος μού μίλησες Σαν έν’ αηδόνι που για να πετάξει δεν έχει ανάγκη τα φτερά. Tι ευλογία είν΄ το βλέμμα σου ν’ αξίζω! Είδα βροχή στην έρημο, Κι όλα τ’ αδύνατα να γίνονται τ

UNE SIRENE MORTE-VIVANTE

Image
La mer me regarde avec ses yeux bleus froids  Je me trouve sous son voile  -crépuscule- hypnotisée par l'iode de son coeur Oui, je sais; elle veut  de m'avoir toujours dans son corps infini éternellement comme  une sirène morte-vivante...

ν.Σ.