Posts

Showing posts from January, 2017

Ο ΛΥΚΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ

Image
Άνοιξα τις πόρτες μου και βγήκε ο λύκος της ψυχής μου Από τη χώρα μου την κοιλιακή Τα δέντρα θέση δεν έχουν σε τούτη τη χώρα τα αυτοκίνητα ντύνονται κορμοί και κοροϊδεύουν τον Πλάστη Και τα πλαστικά ο πλάστης τα ‘φτιαξε Ο άνθρωπος δεν είναι γιος του; Θα κλείσω τις πόρτες αλλά ο λύκος θα μπει απ’ το στομάχι μου Μην με θυμώσεις γιατί τα δόντια που θα σου δείξω δεν θα ‘ναι τα δικά μου Θα ‘ναι του λύκου που έχω στο στομάχι μου




ν.Σ
[ πειραματιζόμενη με την αυτόματη γραφή ;) ]

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ, Ι. ~ΥΒ ΜΠΟΝΦΟΥΑ

Image
YVES BONNEFOY

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ
Ι.
Ξύπνησα, το σπίτι ήταν που γεννήθηκα,
Της θάλασσας ξέσπαγε ο αφρός πάνω στα βράχια,
Πουλί στον ουρανό κανένα, μονάχος ο αγέρας ν’ ανοίγει το κύμα και να το σφαλνά,
Η μυρωδιά, ολούθε στον ορίζοντα, της
Στάχτης, σάμπως κι οι λόφοι κρύβανε μία φωτιά
Που κάπου αλλού ένα σύμπαν έκαιγε άλλο.
Πέρασα στη βεράντα, ήταν στρωμένο το τραπέζι,
Το νερό στου τραπεζιού εχτύπαγε τα πόδια, στον μπουφέ.
Ωστόσο, έπρεπε να εισέλθει, η δίχως πρόσωπο εκείνη
Που γνώριζα πως τράνταζε την πόρτα
Του διαδρόμου, απ’ τη μεριά της ερεβώδους σκάλας, μάταια όμως,
Τόσο ψηλά είχε ήδη φτάσει το νερό μέσα στη σάλα.
Έπιασα το χερούλι, που μου αντιστεκόταν,
Και ν’ ακούσω σχεδόν μπόραγα την οχλοβοή από την άλλη όχθη,
Κείνα τα γέλια των παιδιών μες στο ψηλό χορτάρι,
Τα παιγνίδια εκείνα των άλλων, πάντα οι άλλοι, μες στις χαρές τους.


Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος