Posts

Showing posts from March, 2016

ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

Image
Μάτια φίδια
καρφωμένα πάνω μου
Μα αγνοούν 
πως το σκοτάδι μου
είναι η άμυνά μου

πως μες στο σκότος μου
πνίγεται 
του φθόνου τους
κι η ύστατη ρανίδα





ν.

ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ

Image
ο λύκος
έτοιμος

όνυχες γυμνασμένοι
κοφτεροί
θωριά διεισδυτική
και έντονη
που το θύμα αφοπλίζει
να μοστράρει τους οδόντες του
τους σουβλερούς
μ' ένα ουρλιαχτό εντυπωσιασμού
της απαράμιλλής του αγριότητας

ο λύκος
έτοιμος

να μου χιμήξει
να με σκοτώσει πρώτα με τον έρωτά του
τις σάρκες να μου σκίσει
την καρδιά μου να ξεσκίσει
το αίμα να μου πιει
και τα κόκκαλά μου στο τέλος να γλείψει
μόνο και μόνο 
για με αναστήσει μετά 
με τον ίδιο τούτο 
θανατηφόρο έρωτά του

κι εγώ έλα τού φώναξα
έλα και πάρε με
δεν σε φοβάμαι:

το είδωλό μου είσαι...




ν.

MUHAMMAD HESHAM (ΠΟΙΗΜΑΤΑ)

Image
Επίμετρο:
ΟΜουχάμαντ Χέσαμείναι Αιγύπτιος ποιητής και μεταφραστής στην Αραβική ποιημάτων των Έμιλυ Ντίκινσον, Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς, Τεντ Χιούζ, Σύλβια Πλαθ, Πωλ Ελυάρ, Ματσούο Μπασό και Πάμπλο Νερούδα. Διδάσκει Αγγλική Λογοτεχνία στο HelwanUniversity του Καίρου. Γράφει ποίηση τόσο στα αραβικά όσο και στα αγγλικά και έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές:Lahzatan(TwoMoments), acollectionofpoemsinArabic(Κάιρο, 1996) καιOnceuponaTime, acollectionofpoemsinEnglish(Κάιρο, 2007). Για την ενασχόλησή του με την ποιητική συγγραφή, λέει χαρακτηριστικά: «Γράφω ποίηση, γιατί πολύ απλά υπάρχουνε φορές που δεν έχω τίποτα άλλο να πω, αλλά και γιατί απεχθάνομαι τη φλυαρία».




ΝΥΧΤΑ

Θάνος Γώγος, Τέσσερα Ποιήματα

Image
ΘΑΝΟΣ ΓΩΓΟΣ

Π.Ν.Χ. 
i
οι άνθρωποι
που γνώριζε
μάκραιναν επικίνδυνα
τα μέλη τους
τόσο πολύ
που δεν είχαν
ανάγκη
πια
ο ένας τον άλλον.

ii
(Δίχως αισθαντικότητα καμιά)
Ανάμεσα στα μικροσκοπικά της δάκτυλα
Που αλείφουν τη πόλη τα απογεύματα
Και όχι πολύ μακριά από αυτό που αποκαλούν μυαλγία
Στις εφτά και δεκαέξι ακριβώς
Μια τρύπα στο χρονικό των ταχυδευτερολέπτων
Ανοίγει
Και όπως
ΑΝΟΙΓΕΙ
Ανοίγουν και δυο βεντάλιες
Γοητευτικές
με τις οξείες τους
και τα ποιήματά της
νιφάδες
Να εκτρέπουν αυτή τη γυμνή φιλαρέσκεια
που επιδέξια τόσο έχει δημιουργήσει

iii
Όπως τα ψάρια συνωστίζονται στην βαλίτσα μου
Και διάγουν την ανθρωπολογία σε κάτι ασήμαντο
Γελά κι εκείνη μαζί τους
Γνέφοντας
η στιγμή για τη γη έχει έρθει
Και οι άνθρωποι δεν επιτρέπεται να μιλούν άλλο πια.

από τη συλλογή Μεταιχμιακή Χαρά,