Posts

Showing posts from July, 2015

Think how you love me...

Image
"Τον τρόπο που με αγαπάς συλλογίσου", είπε ψιθυρίζοντας εκείνη. "Δεν σου ζητώ έτσι να μ' αγαπάς για πάντα• σου ζητώ, όμως, να θυμάσαι. Κάπου εντός μου θα υπάρχει πάντα το πρόσωπο που είμαι απόψε".  ~ Νικόλ


Τρυφερή Είναι η Νύχτα, Φ. Σ. Φιτζέραλντ

Το ρούχο

Image
"Στα ρούχα εγώ δεν δίνω σημασία", μου έλεγες, θυμάσαι;
"Πως κρύβουν νομίζεις το σώμα σου μαζί
και την ψυχή;
Το ρούχο δάκρυ είναι, κορίτσι μου, τίποτα  παραπάνω
Ένα δάκρυ ίσαμε το μπόι σου  που έτσι όπως είν’ διάφανο ύδωρ κι απ' της ψυχής σου αναβλύζει την πηγή
σα μανδύας διάφανος το
σώμα σου καλύπτει, το
ντύνει θαρρείς
Κι εσύ...
Κι εσύ, κορίτσι μου, νομίζεις πως  τίποτα δεν φαίνεται;

Μ' αφού το ξέρεις κι εσύ:
Ποτέ κανείς δεν είναι ασφαλής"
Κι εγώ...
Κι εγώ ακόμα το 
θυμάμαι.




ν.σ.

Ωραία κι ευγενή σαν κι εσένα!

Image
Τον αγαπημένο και ξεχωριστό φίλο ποιητή Κώστα Ριτσώνη τον χάσαμε εντελώς αναπάντεχα στις 14 του μήνα τούτου... Ομολογώ πως ακόμα αδυνατώ να το πιστέψω... Λύπη... (μας) λείπει...

'Εγραψα στη λεζάντα της φωτογραφίας του πιο πάνω τη χρονολογία της γέννησης και απώλειάς του... κι εντός μου αίφνης ένας κόμπος δέθηκε: "της απώλειάς του", "από τότε μέχρι τότε": ΤΟ ΤΕΡΜΑ ΕΤΕΘΗ... Θα 'θελα εδώ να παραθέσω το κύκνειο, θαρρώ, άσμα του, το δημοσιευμένο στην προσωπική σελίδα του στο facebook, που αποτέλεσε εντέλει και την τελευταία για την ακρίβεια ανάρτησή του. Σε μια από τις πιο πρόσφατες συνομιλίες μας, με αφορμή μια δικιά μου μετάφραση ενός ποιήματος για τις (αγριο)χήνες, μου αποκάλυψε πως κι εκείνος ετοίμαζε κάτι για τις χήνες. Κι εγώ του ΄χα πει, θυμάμαι, "Άντε, να το διαβάσω σύντομα περιμένω"! Κι ευτυχώς αυτό είχε προλάβει να το μοιραστεί μαζί μας... 

Ο Κώστας ετοίμασε, λοιπόν, ένα ποιητικό κείμενο πολύ ευχάριστο, ένα ευθυμογράφημα,, με την πινελιά του ιδι…

Σχέδιο γιὰ τὸ μέλλον τοῦ οὐρανοῦ ~Νίκος Καροῦζος

Image
Νίκος Καροῦζος
Σχέδιο γιὰ τὸ μέλλον τοῦ οὐρανοῦ
Οὐρανὲ ὁλόκληρε ἀνοίγει τὸ ἄνθος τῆς φωνῆς μου ψηλὰ
ἔφυγαν ὅλα τὰ πουλιά μου τὸν χειμώνα
δὲν προσμένω σ᾿ αὐτοὺς τοὺς τόπους ἐλευθερώνω
ἀγγίζοντας ἔρημος τὸ γερασμένο τοῖχο τῆς βροχῆς
κι ὅπως ἔρχεται ἀπ᾿ τὴν αὔριο
μὲ τὸ φάσμα τοῦ τρόμου διασταυρώνομαι πάλι.
Λὲν εἶναι, πιὰ ἡ Ἄνοιξη
δὲν εἶναι καλοκαίρι μὰ ἐγὼ
ἂς ἀνοίξω τὸ βῆμα κ᾿ ἐδῶ λησμονημένος
νὰ δείξω τὴν αἰωνιότητα.
Ἔχω ἄλλωστε τὰ φτερὰ ταξιδεύω
πάνω ἀπ᾿ τὰ γλυκύτερα
βάσανα τοῦ καλοκαιριοῦ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ ἔαρος.
Ἀκούω τοὺς ἤχους τῶν τύμπανών σου Μελλοντικὲ
ὅμως λυτρώσου ἀπὸ μᾶς
πίσω δὲν πάει ὁ καιρὸς μονάχα σέβεται
τὸ κορμὶ μὲ τ᾿ ἄνθη του
ἰδοὺ λοιπὸν γιατὶ τὸ συντρίβει.
Λησμόνησέ μας.
Ἀκούω τὴ χαρά σου πολιτεία τοῦ θεοῦ ὑπάρχεις
ἀλήθεια καὶ δρόμος ἀργυρόχρωμα
κλαδιὰ κάτω ἀπ᾿ τὴ σελήνη
ἡ μυρωμένη ἡ πορτοκαλιὰ τὸ ρόδι
εὐτυχισμένο λάλημα τοῦ πετεινοῦ.
Ὅταν λαλεῖ ὁ πετεινὸς πῶς σχίζει τὴν καρδιά μου
τί ἐρημιὰ διαλαλεῖ στὸ σάπιο μεσημέρι.
Ἀπὸ χειμώνα σὲ αἰσθάνομαι πολιτεία τοῦ ἔρωτα
ὁ ἥλιος ἀνατέλλει καὶ τοὺς πεθαμένους…

Νοσταλγία ~Léopold Sédar Senghor

Image
ΛΕΟΠΟΛΝΤ ΣΕΝΤΑΡ ΣΕΝΓΚΟΡ


ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ


Στάλες λευκές,
Μικρές αργοσάλευτες στάλες,
Στάλες μικρές απ΄ ολόφρεσκο γάλα,
Φευγαλέες εκλάμψεις κατά μήκος των τηλεγραφικών συρμάτων,
Κατά μήκος των ημερών των ατέρμονων
Των μονότονων και γκρίζων!

Για πού το βάλατε;
Για πού το βάλατε;
Για ποιον παράδεισο, αλήθεια; Και απαντώ: παράδεισος,
Εκλάμψεις πρώτες των χρόνων μου των παιδικών
Που ποτέ δεν ξαναβρήκα.





Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος



Α' Δημοσίευση (μτφρ.+επίμετρο): Περιοδικό θράκα
http://thraka-magazine.blogspot.gr/2015/07/3.html