Posts

Showing posts from April, 2015

Στα φαιδρά υπόστεγα των φωνημάτων ~Γιώργος Κεντρωτής

Image
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

ΣΤΑ ΦΑΙΔΡΑ ΥΠΟΣΤΕΓΑ ΤΩΝ ΦΩΝΗΜΑΤΩΝ

Στὴν Νικολέττα Σίμωνος
Ἀβυσσωμένα ἐκκρίματα τῆς μνήμης στεγάζονται σὲ βλέμματα κυκλώνων καὶ ἀγέρωχες ροπὲς γερμένων κλώνων τὶς σέλβες ἐνοικοῦν τῆς ἐπιστήμης
Τὸ σύστημα στὰ ξέφωτα τοῦ μύθου ἀγρεύει ὁ νοῦς μὲ δροσερῶν δακτύλων κινήσεις σὰν θροΐσματα ἀλλοφύλων
Ἀπ᾽ τὶς λεπτὲς ἀκμὲς λυδίας λίθου σταλάζουν λόγοι ἀξιόγραφοι τοῦ ρόδου
Τὸ λάλον ὕδωρ φθέγγεται ἐξ ἐφόδου


Τετρακτύς

Βόλτα στην πόλη

Image
Ο καλός κύριος από το μέτωπο  κατέβηκε χθες για προμήθειες στην πόλη  κι είπε πως είμαστε όμορφοι, πολύ. Μου μήνυσε τότε ο ουρανός πως δεν θα πάψει στιγμή να κλαίει. Τα πουλιά χωμένα  στις χαραμάδες των φαγωμένων  κουφαμάτων της αδειοσύνης. Χλωμά, κι ο δύσπνοος  αναστεναγμός τους το μάταιο πλήρωμα της σιωπής.


ν.σ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Image
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον (και χρόνον) πατήσας
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι
ζωὴν χαρισάμενος.
Χ Ρ Ο Ν Ι Α  Π Ο Λ Λ Α ! 







Ποιο το χρώμα της Αγάπης μάς ρωτάει ρητορικώς ο Λουδοβίκος των Ανωγείων στο όμορφο τούτο τραγούδι του, που χαρακτήρισε μουσικά το φετινό μου Πάσχα... Μα ποιο άλλο, απαντώ εγώ, απ' Αυτό (το χρώμα κι η αγάπη μαζί) που χαρμοσύνως Αναστήθηκε! Το ΦΩΣ!
ΦΩΣ, λοιπόν,  σ' εμάς τους ίδιους και στις  ζωές μας.  Παντού ΦΩΣ.  Στην πλάση ολάκερη,  στον κόσμο όλο!

[Άτιτλο]

Image
Στους 150 Μάρτυρες του Πανεπιστημίου της Γκαρίσα

πώς φεύγουν Θε μου οι ψυχές πώς φεύγουν
κι εγκαταλείπουν σώματα πουλιά
με τα φτερά κομμένα
βλέμμα της φλέβας χτύπος
ανάσας αχνός ζεστός 
φωνή χαμόγελο παλμός
ζωή μου
κι ύστερα
ο θάνατος
απόψε Θε μου
πού το βλέμμα μου να στρέψω
πάνω στους ουρανούς
ή κάτω στα χώματά σου
κάπου στο μέσο στέκω και
σου φωνάζω
μην έρθεις να μας βρεις εν σώματι
μην έρθεις
πίσω θα σε γυρίσουμε κι εσένα μια ψυχή 
ο πόνος θα 'ναι τόσος
που και μαζί σου να το πας μετά
-το σώμα σου-

              πάλι εδώ θα μένει... 
                                             να πενθεί...





/ένα κείμενο αυθόρμητο που γέννησε η θλιμμένη μου σκέψη στα 150 αθώα θύματα του μακελειού στο Παν. της Γκαρίσα της Κένυας/