Posts

Showing posts from March, 2015

Υμνώ το σώμα ~Τίτος Πατρίκιος

Image
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

ΥΜΝΩ ΤΟ ΣΩΜΑ
Ι. Υμνώ το σώμα που υψώνεται σαν μίσχος
σώμα γυναίκας που γοργά ή νωχελικά κινείται
που ανθίζει και τον χειμώνα ακόμα
που αλλάζει όσα νεκρώνουν κύτταρά του
σε ρόδινη φρέσκια σάρκα, που δίνει
τις δικές του προσταγές γι’ αέναες επιθυμίες
για σμίξιμο και συνταύτιση μ’ ένα άλλο σώμα.
Υμνώ και το κουρασμένο σώμα της γυναίκας
το λυγισμένο από τον μόχθο κάθε μέρας
το φυραμένο, με στεγνωμένους τους χυμούς
το σώμα που το απειλεί η ακινησία
το φοβισμένο από την ηλικία, την αρρώστια
που ενώ ξέρει πως τελικά νικάει ο θάνατος
δεν παραδίδεται άνευ όρων στη φθορά.
ΙΙ. Υμνώ τα πόδια που δεν αγγίζουν λες τη γη
σαν να ήσανε αέρινα, τις γάμπες σαν σπαθιά
που σκίζουνε στα δυο και το πιο βαθύ σκοτάδι
τ’ ασυμβίβαστα γόνατα, τους γλυπτούς μηρούς
που προλειαίνουν ως τα κατάβαθα τις συνερεύσεις
τους διπλοθόλωτους γλουτούς, τη χαραγή τους
το σχίσιμο του κόλπου, το κλειδί της ηδονής.
Υμνώ και τα πόδια με τους πρησμένους αστραγάλους
τα κότσια, τις τριχωμένες γάμπες τις χοντρές
μ’ εξογκωμένες φλέβες, φαγωμένε…

La atmósfera sagrada

Image
Μια φλόγα στο δωμάτιο
- μονίμως απαραίτητη - Τις στάχτες της ψυχής να κατακαίει Ώσπου τίποτα καμένο να μην μείνει Φωτός λίπασμα μοναχά Για το χώμα της το έφορο
Για τους παράδεισους εκείνους που 
να ριζώσουν μέσα κει περιμένουν...



ν.σ.

Γεια σας, πώς είστε; ~Τσαρλς Μπουκόβσκι

Image
CHARLES BUKOWSKI

ΓΕΙΑ ΣΑΣ, ΠΩΣ ΕΙΣΤΕ; 
τούτος ο φόβος μην είν' αυτό που στ' αλήθεια είναι: νεκροί.
τουλάχιστον δεν είναι έξω στους δρόμους, φροντίζουν να μένουν εντός, εκείνοι  οι τρελοί με τα ωχρά πρόσωπα που  στήνονται μονάχοι μπρος στις τηλεοράσεις τους, οι ζωές τους κατάφορτες μ' ένα κονσερβοποιημένο, κουτσουρεμένο γέλιο.
η ιδανική τους γειτονιά με τα σταθμευμένα αυτοκίνητα τους κηπίσκους με τα καταπράσινα γρασίδια τα σπιτάκια τις πορτούλες που ανοιγοκλείνουν κατά των συγγενών τις επισκέψεις  την περίοδο των εορτών οι πόρτες να κλείνουν πίσω απ’ τους ψυχορραγούντες που αργοπεθαίνουν πίσω απ’ τους νεκρούς που είν' ακόμα ζωντανοί στην ήσυχη τη μέτρια γειτονιά σας των ελικόμορφων δρόμων της αγωνίας της σύγχυσης του τρόμου του φόβου της άγνοιας.
ένα σκυλί κάθεται όρθιο πίσω από 'να φράχτη. ένας άνδρας σιωπηλός μπρος στο παράθυρο.

Ο Μυστικός Δείπνος ~Ζακ Πρεβέρ

Image
JACQUES PRÉVERT

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ
Κάθονται στο τραπέζι Δεν τρώνε Ανήσυχοι τα πιάτα τους δεν αγγίζουν Και τα πιάτα τους ολόρθα στέκουν Κάθετα όπισθεν της κεφαλής τους.
Paroles, 1946




Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος

Κάποιος κτυπά ~Ζακ Πρεβέρ

Image
JACQUES PRÉVERT

ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΤΥΠΑ
Ποιος είναι Κανείς Είναι μονάχα η καρδιά μου που κτυπά Που κτυπάει δυνατά Για σένα Όμως έξω Στην πόρτα την ξύλινη επάνω Το μικρό μπρούτζινο χέρι Μήτε κινείται Μήτε κουνιέται Δεν κουνιέται παρά μονάχα του δαχτύλου η μικρούλαη άκρη 


Histoires, 1946


Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος

Θαλασσινή

Image
Θαλασσινή  Με είπες μιαν αυγή  Με μια φωνή  Σαν κύματος χάδι
Και στο στήθος σου Στο μέρος της καρδιάς Το μονόγραμμά μου χάραξες: Ένα ψηλόλιγνο  Σαν στον ιστό πανί
Θαλασσί Ν




ν.σ.

Ούτε σταγόνα

Image
με τα χέρια γυμνά και τ’ ακρόνυχα γυμνασμένα σκαρφαλώνω στα δέντρα γάτα το ‘να μου χέρι ψάρι το άλλο το πνεύμα μου σύννεφο φτύνω αίμα και ξαναφτύνω μες στο λιμνάζον κολυμπώ το αίμα μου και θά ‘ρθει μιαν ημέρα η ώρα εκείνη η ευλαβική 
που σε σας όρνεα θα φωνάξω: λάβετε φάγετε τούτο εστί το σώμα 
και το αίμα μου
μα αίμα ούτε σταγόνα δεν θα ‘χει για να πιείτε

μονάχα κόκκαλα για να γλείψετε...




ν.σ.