Posts

Showing posts from June, 2014

Ποίημα ερωτικό ~Alfonso Gatto

Image
ALFONSO GATTO


ΠΟΙΗΜΑ ΕΡΩΤΙΚΟ


Του καλοκαιριού τις νύχτες τις μεγάλες
που δεν κινείται τίποτα πιο πέρα
από το φωτεινό φίλτρο των φιλιών, η όψη σου
είναι όνειρο στα χέρια τα δικά μου.
Αλαργινή σαν τα μάτια σου
ήρθες εδώ από τη θάλασσα,
από τον άνεμο που ταιριάζει στην ψυχή.
Και φιλάς, φιλάς με πάθος, με πάθος,
ώσπου στεγνό το στόμα
σαν τη νύχτα μένει μισάνοιχτο
να πάει μακριά με την ανάσα σου.
Ζεις τώρα, ζεις
το όνειρο που υπάρχει και που ’ναι αληθινό.
Χρόνια σ’ έψαχνα, χρόνια.
Και σε σφίγγω για να σου πω πως τα όνειρα
σαν την όψη σου είναι πανέμορφα
και αλαργινά σαν τα μάτια τα δικά σου.
Και το φιλί που γυρεύω – το φιλί είναι η ψυχή.






Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Ο χορός της ζωής ~Τσαρλς Μπουκόβσκι

Image
CHARLES BUKOWSKI

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
η περιοχή ανάμεσα στην ψυχή και το μυαλό επηρεάζεται ποικιλοτρόπως από την εμπειρία — κάποιοι χάνουν εντελώς το μυαλό και γίνονται ψυχή: παράφρονες. κάποιοι χάνουν εντελώς την ψυχή και γίνονται μυαλό: διανοούμενοι. κάποιοι τα  χάνουν και τα δυο και γίνονται: αποδεκτοί.





Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος

ΠΟΙΟΝ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ;

Γελάνε με τους άλλους οι
άνθρωποι, Κύριε
Εμπαίζουν, περιπαίζουν, στη φύση τους έως
και να χλευάζουν
με μια ευκολία απίστευτη
σάμπως από συνήθεια, μανιέρα βίου
σαν από χόμπι, με
μια ηδυπάθεια θαρρείς και
με μια έπαρση στο ύφος για το
τάχα επίτευγμά τους
Όσοι ζουν με ελαφρά τη καρδία, αυτοί που
τους είν' αρκετό στην επιφάνεια της
ύπαρξης να επιπλέουν, αυτοί που ούτε
μια φορά δεν έχουν δοκιμάσει μια
βουτιά στα βάθη της
υπάρξεως τ' απύθμενα να κάνουν
όλοι τούτοι, λοιπόν, δεν
σέβονται ούτε άνθρωπο, ούτε
ψυχή, μήτε την ύπαρξη μες
στης ζωής το μεγαλείο δεν
σέβονται, Θεέ μου...

Γελάνε με τους άλλους οι
άνθρωποι, Κύριε
Κι είναι που ξέρουν πως
Εσύ δεν είσαι σαν εκείνους
Γιατί αν δεν το γνώριζαν, θα
πίστευαν πως κάποτε κι Εσύ
μαζί τους θα γελούσες...

Και τότε ίσως
να 'ταν αλλιώς
ο κόσμος μας...






ν.Σ

Αχ, θάλασσά μου μυστική, ζωή κρυφή μου!

Image
ΖΥΛ ΣΥΠΕΡΒΙΕΛ


Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Όταν κανείς δεν την κοιτάει, H θάλασσα παύει να είναι θάλασσα,  Eίν’ αυτό που είμαστ' εμείς  Όταν κανένας δεν μας βλέπει. 
Γεννάει αλλιώτικα ψάρια, Σηκώνει αλλιώτικα κύματα.  Θάλασσα είναι για τη θάλασσα  Και για όσους την ονειρεύονται  Όπως εγώ τούτη την ώρα.



Από τη Συλλογή "La Fable du Monde"





Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος



Η αγάπη η πιο ανθρώπινη

Image
Φίλα μου την ουλή με την ουλή σου
Χάιδεψέ μου την πληγή με την πληγή σου
Τέτοια φιλιά και τέτοια χάδια δώσ' μου
Δέρμα ένα να γίνουμε, σάρκα μία, κι εκεί εντός τους μία ψυχή
Να μην λογαριάζει δέρμα, να μην λογαριάζει σάρκα
Μόνο την αίσθησή σου, μόνο την αίσθησή μου
Όπως η πλάση την αίσθηση του Θεού
Μόνο ουλές και πληγές, τις δικές μου, τις δικές σου
Να αγαπάει η αγάπη μας
Παναπεί να ποθεί εμένα, να ποθεί εσένα
Γιατί είν΄ η πιο αληθινή, η πιο ανθρώπινη αγάπη που ΄χει υπάρξει ποτέ
Η αγάπη μας
Σαν εμένα και σαν εσένα...



ν.σ.

Ο φύλακας των κοπαδιών ~Φερνάντο Πεσσόα

Image
FERNANDO PESSOA

Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΚΟΠΑΔΙΩΝ
Είμ' ένας φύλακας κοπαδιών. Το κοπάδι είν' οι σκέψεις μου κι οι σκέψεις μου είν' όλες αισθήσεις. Σκέφτομαι με τα μάτια και τ' αυτιά και με τα χέρια και τα πόδια και με τη μύτη και το στόμα. Να σκέφτεσαι ένα λουλούδι σημαίνει να το βλέπεις και να το μυρίζεις. Να τρως ένα φρούτο σημαίνει να γνωρίζεις την αίσθησή του.
Γι' αυτό, σαν μια μέρα όλο ζέστη νιώθω θλιμμένος που την απολαμβάνω τόσο κι απλώνομαι παράμερα και πάνω στα χορτάρια και κλείνω τα μάτια ολόζεστα, νιώθω το κορμί μου ολάκερο να 'χει αναποδογυρίσει στην πραγματικότητα, ξέρω την αλήθεια κι είμ' ευτυχισμένος.




Μετάφραση: Φ. Δ. Δρακονταειδής

Ανάμνηση Ι

Image
ANAMNΗΣΗ Ι

Η όμορφη ανάμνηση
σπανίως νά 'ρθει μόνη
Δεν είναι λίγες οι φορές
που μία άλλη ζοφερή
κάτω από την ομορφιά της ελλοχεύει
Εκείνο ωστόσο
που -σχεδόν- ανελλιπώς
τη συντροφεύει
και είναι μόνιμα εκεί
και την ανάσα μάς μπουκώνει
δεν είναι άλλο
από 'κείνο το βάρος πάνω στην ψυχή
απ' την ταφόπλακα του μνήματος
του χρόνου της ζωής μας
που 'χειπεράσει ανεπιστρεπτί
κι έχει θαφτεί στα έγκατα
του χάους της ψυχής μας...

Τι είναι η ανάμνηση εξάλλου
αν όχι ένα πικρόγευστο
από ξινισμένα κόλυβα
μνημόσυνο...





ν.σ.

Ποίημα ~Λουί Καλαφέρτ

Image
LOUIS CALAFERTE


ΠΟΙΗΜΑ


Μισήστε όποιον δεν ανήκει στη φυλή σας. Μισήστε όποιον δεν έχει την πίστη σας. Μισήστε όποιον δεν ανήκει στην ίδια με σας κοινωνική θέση. Μισήστε, μισήστε και μισητοί θα καταντήσετε. Του μίσους έπεται η σταυροφορία. Είτε θα σκοτώσετε είτε θα σκοτωθείτε.
Όπως και να ΄χει, θα 'στε εσείς του μίσους σας τα θύματα.
Ο κανόνας έχει ως εξής:  Δεν δύναται κανείς να 'ναι μονάχος του ευτυχής. Αν ο πλησίον σας δεν είναι ευτυχισμένος, ούτε κι εσείς θα είστε ευτυχείς, Αν ο πλησίον σας δεν έχει μέλλον, μέλλον δεν θα 'χετε ούτε κι εσείς, Αν ο πλησίον σας ζει μες στην πίκρα, μέσα στην πίκρα θα ζείτε κι εσείς, Αν ο πλησίον σας δεν αγαπιέται  δεν θ' αγαπιέστε ούτε κι εσείς. Ο κόσμος είμαστε όλοι εμείς, ή τίποτα. Aνέπαφη αφήνει την αιωνιότητα τού εγωισμού σας το καταφύγιο.  Αν ο πλησίον σας δεν υπάρχει, δεν υπάρχετε ούτε κι εσείς.





Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος