Posts

Showing posts from March, 2014

Η θάλασσα ~Ντίνος Χριστιανόπουλος

Image
ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΘΑΛΑΣΣΑ
Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα:
μπαίνεις καὶ δὲν ξέρεις ἂν θὰ βγεῖς.
Πόσοι δὲν ἔφαγαν τὰ νιάτα τους –
μοιραῖες βουτιές, θανατερὲς καταδύσεις,
γράμπες, πηγάδια, βράχια ἀθέατα, ρουφῆχτρες, καρχαρίες, μέδουσες. Ἀλίμονο ἂν κόψουμε τὰ μπάνια Μόνο καὶ μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι. Ἀλίμονο ἂν προδώσουμε τὴ θάλασσα Γιατὶ ἔχει τρόπους νὰ μᾶς καταπίνει. Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα: χίλιοι τὴ χαίρονται – ἕνας τὴν πληρώνει.


                                                                         (1962)

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος... ~Κώστας Καρυωτάκης

Image
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ


ΚΙ ΑΝ ΕΣΒΗΣΕ ΣΑΝ ΙΣΚΙΟΣ...

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ' όνειρό μου, κι αν έχασα για πάντα τη χαρά, κι αν σέρνομαι στ' ακάθαρτα του δρόμου, πουλάκι με σπασμένα τα φτερά
Κι αν έχει, πριν ανοίξει, το λουλούδι στον κήπο της καρδιάς μου μαραθεί, το λεύτερο που εσκέφτηκα τραγούδι κι αν ξέρω πως ποτέ δε θα ειπωθεί
Κι αν έθαψα την ίδια τη ζωή μου βαθιά μέσα στον πόνο που πονώ- καθάραιια πως ταράζεται η ψυχή μου σα βλέπω το μεγάλο ουρανό,
Η θάλασσα σαν έρχεται μεγάλη, και ογραίνοντας την άμμο το πρωί, μου λέει για κάποιο γνώριμο ακρογιάλι, μου λέει για κάποια που 'ζησα ζωή!






Μισή ώρα ~Κ.Π. Καβάφης

Image
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Π. ΚΑΒΑΦΗΣ


ΜΙΣΗ ΩΡΑ

Μήτε σε απέκτησα, μήτε θα σε αποκτήσω ποτέ, θαρρώ. Μερικά λόγια, ένα πλησίασμα όπως στο μπαρ προχθές, και τίποτε άλλο. Είναι, δεν λέγω, λύπη. Aλλά εμείς της Τέχνης κάποτε μ’ έντασι του νου, και βέβαια μόνο για λίγην ώρα, δημιουργούμεν ηδονήν η οποία σχεδόν σαν υλική φαντάζει. Έτσι στο μπαρ προχθές —βοηθώντας κιόλας πολύ ο ευσπλαχνικός αλκολισμός— είχα μισή ώρα τέλεια ερωτική. Και το κατάλαβες με φαίνεται, κ’ έμεινες κάτι περισσότερον επίτηδες. Ήταν πολλή ανάγκη αυτό. Γιατί μ’ όλην την φαντασία, και με το μάγο οινόπνευμα, χρειάζονταν να βλέπω και τα χείλη σου, χρειάζονταν να ’ναι το σώμα σου κοντά.




(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877-1923, Ίκαρος 1993)

Πατρίδα μου

Image
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ
Κόκκινος ο ήλιος,κόκκινο το φεγγάρι, κόκκινη και η θάλασσα. Σαράντα χρόνους τώρα. Κι εσύ, μέρα και νύχτα, κοιμάσαι και ξυπνάς  στο κόκκινο -μαζί σου κι η ψυχή μου. Μες στο κόκκινο  -τ' άλλοτε καταγάλανα νερά σου, πλεούμενο εσύ μαγαρισμένο. Αχ, να 'τανε μονάχα κόκκινο του έρωτα 
τούτο το κόκκινο του θανάτου.





Μάρτιος 17, 2014
ν.σ.

Αρκεί το φως σου ~χαϊκού

Image
Αρκεί το φως σου λευκό να 'ρθει να βάψει το σκοτάδι μου



ν.σ.

Λίγο από Κώστα Μόντη...

Image
Η ΠΡΩΤΗ ΑΓΑΠΗ Ι
(στον Τάσο Λιγνάδη με την αγάπη μου)
Εκείνη η πρώτη αγάπη που όσο καιρός και να περάσει είναι υποχρεωμένη να μένει καλού - κακού δεκαέξι χρονών, εκείνη η πρώτη αγάπη που όσο καιρός και να περάσει είναι υποχρεωμένη να τριγυρνά δεκαέξι χρονών στο μικρό προά­στιο μη τυχόν και την ξαναχρειαστείς καμιά φορά, μη τυχόν κι ανατρέξεις καμιά φορά στην ανάμνησή της!





Η ΠΡΩΤΗ ΑΓΑΠΗ II
Δεν έχει σημασία που δεν είχε συνέχεια η πρώτη σου αγάπη. Δεν ήταν δική της δουλειά ο γάμος και τα παιδιά. Άλλος ήταν αυτής ο προορισμός της.





Η ΦΥΛΑΚΗ
Το χειρότερο δεν είναι
που μ’ έκλεισαν σ’ αυτή τη φυλακή
και πήραν τα κλειδιά κι έφυγαν,
μα που δεν ξέρω ως πού φτάνει η φυλακή μου,
που δεν ξέρω το περίγραμμά της,
για να κάνω επιτέλους
σαν άνθρωπος κι εγώ
μιαν απόπειρα αποδράσεως.




Femmes Damnées ~Charles Baudelaire

Image
CHARLES BAUDELAIRE


FEMMES DAMNEES (DELPHINE ET HIPPOLYTE) 

À la pâle clarté des lampes languissantes,
Sur de profonds coussins tout imprégnés d'odeur 
Hippolyte rêvait aux caresses puissantes 
Qui levaient le rideau de sa jeune candeur. 

Elle cherchait, d'un oeil troublé par la tempête, 
De sa naïveté le ciel déjà lointain, 
Ainsi qu'un voyageur qui retourne la tête 
Vers les horizons bleus dépassés le matin. 

De ses yeux amortis les paresseuses larmes, 
L'air brisé, la stupeur, la morne volupté, 
Ses bras vaincus, jetés comme de vaines armes, 
Tout servait, tout parait sa fragile beauté. 

Étendue à ses pieds, calme et pleine de joie,
Delphine la couvait avec des yeux ardents, 
Comme un animal fort qui surveille une proie, 
Après l'avoir d'abord marquée avec les dents. 

Beauté forte à genoux devant la beauté frêle, 
Superbe, elle humait voluptueusement 
Le vin de son triomphe, et s'allongeait vers elle, 
Comme pour recueillir un doux remerciement. 

Elle cherchait dans l'oeil…

I Sing the Body Electric ~Walt Whitman

Image
WALT WHITMAN

I SING THE BODY ELECTRIC
1 I sing the body electric, The armies of those I love engirth me and I engirth them, They will not let me off till I go with them, respond to them, And discorrupt them, and charge them full with the charge of the soul.
Was it doubted that those who corrupt their own bodies conceal themselves? And if those who defile the living are as bad as they who defile the dead? And if the body does not do fully as much as the soul? And if the body were not the soul, what is the soul?
2 The love of the body of man or woman balks account, the body itself balks account, That of the male is perfect, and that of the female is perfect.
The expression of the face balks account, But the expression of a well-made man appears not only in his face, It is in his limbs and joints also, it is curiously in the joints of his hips and wrists, It is in his walk, the carriage of his neck, the flex of his waist and knees, dress does not hide him, The strong sweet quality he has strikes through t…