Posts

Showing posts from February, 2014

Ευχές για καλό μήνα και καλή Άνοιξη με Παλαμά!

Image
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ


ΡΟΔΟΥ ΜΟΣΚΟΒΟΛΗΜΑ

Εφέτος άγρια μ’ έδειρεν η βαρυχειμωνιά
που μ’ έπιασε χωρίς φωτιά και μ’ ηύρε χωρίς νιάτα,
κι ώρα την ώρα πρόσμενα να σωριαστώ βαριά στη χιονισμένη στράτα.
Μα χτες καθώς με θάρρεψε το γέλιο του Μαρτιού
και τράβηξα να ξαναβρώ τ’ αρχαία τα μονοπάτια,
στο πρώτο μοσκοβόλημα ενός ρόδου μακρινού
μου δάκρισαν τα μάτια.



1905

Πόσο σου πάει, Θε μου, το γαλάζιο!

Image
Τι ωραίος ο ουρανός! Τι ωραίος που ‘ναι ο ουρανός, Θε μου!
Καλημέρα και σήμερα, ζωή! Καλημέρα, μέρα!
Τις κουρτίνες έκανα πέρα
κι είδα μες στο διάφανο γλαυκό του
-το φωτισμένο απ’ των ψυχών τον ιατρό-
ένα τοσοδούλι συννεφάκι. Το βλέμμα δεν πρόλαβα να στρέψω στην  οθόνη για ένα λεπτό, να απολαύσω μια στιγμή μία  γουλιά απ' τον καφέ μου, και το βραχύ νεφέλωμα εχάθη·  για να μην σε κρύβει άλλο, Θε μου, απ' της ψυχής μου τής οράσεως τους βολβούς...
Σε σένα, λοιπόν, χάρισα το  πρώτο μου μειδίαμα της μέρας! Σε σένα, Θε, γιατί σε  σένα το χρωστούσα!




ν.σ.

Ο άνθρωπος κι ο χρόνος ~Πιέρ Ρεβερντύ

Image
PIERRE REVERDY 

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ
Το βράδυ Ο κόσμος είν' άδειος Μόλις και μετά βίας κάποιο φως Η λάμψη ενός χεριού πάνω στη γη Κι ενός κούτελου λευκού κάτω απ’ την κόμη
Μια πύλη ουράνια ανοίγει Μεταξύ δυο δέντρινων κορμών Ο καβαλάρης χαμένος τον ορίζοντα αγναντεύει Όλα όσα ο άνεμος παρασέρνει Όλα όσα ξεφεύγουν Κρύβονται Κι εξαφανίζονται Πίσω απ’ το σπίτι Τότε της βροχής οι στάλες πέφτουν Κι είν' αριθμοί
Που γλιστρούν Πίσω απ' την επιφάνεια της θάλασσας  Το καντράν ακάλυπτο Δίχως εμπόδια ο χώρος Τόσο σιμά στο χώμα ο άνθρωπος Το πουλί χαμένο στους αιθέρες 




Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος

L'homme et le temps ~Pierre Reverdy

Image
PIERRE REVERDY

L'HOMME ET LE TEMPS
Le soir
Le monde est creux
A peine une lumière
L’éclat d’une main sur la terre
Et d’un front blanc sous les cheveux

Une porte du ciel s’ouvre
Entre deux troncs d’arbre
Le cavalier perdu regarde l’horizon
Tout ce que le vent pousse
Tout ce qui se détache
Se cache
Et disparaît
Derrière la maison
Alors les gouttes d’eau tombent
Et ce sont des nombres
Qui glissent
Au revers du talus de la mer
Le cadran dévoilé
L’espace sans barrières
L’homme trop près du sol
L’oiseau perdu dans l’air



-Plupart du temps II « Cœur de chêne » 

Καρδιά θάλασσα

Image
Κι η καρδιά θάλασσα  είναι...  Μια θάλασσα απύθμενη,  ωστόσο...  Κι ενίοτε μ' ακτές  βραχόκτιστες ατσαλωμένη  άλλο μην τυχόν της μαγαρίσουν  τα άδολα νερά της...





ν.σ.

Αιώνια ταύτιση

Image
Γκρίζος παραμένει ο  δρόμος κάτω  απ’ τον γλαυκόχρωμο θόλο
Η θάλασσα, όμως ταυτίζεται πάντα με
σένα, ουρανέ...



ν.σ.