Posts

Showing posts from January, 2014

Since feeling is first ~e.e. cummings

Image
E.E. CUMMINGS

SINCE FEELING IS FIRST

since feeling is first
who pays any attention
to the syntax of things will never wholly kiss you;
wholly to be a fool while Spring is in the world
my blood approves, and kisses are a far better fate than wisdom lady i swear by all flowers. Don't cry --the best gesture of my brain is less than your eyelids' flutter which says
we are for eachother: then laugh, leaning back in my arms for life's not a paragraph
And death i think is no parenthesis


Λειψή μου ανάσα...

Image
Δώσε μου κομμάτι απ' την ανάσα σου
                                      να ολοκληρωθεί η δικιά μου...




ν.σ.

Μυστικό ~Ναπολέων Λαπαθιώτης

Image
ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ


ΜΥΣΤΙΚΟ...

Εἶναι ψυχὲς πλασμένες ἀπὸ μάρμαρο
κι ἄλλες ἀπὸ χαμόγελο, εἴτε πόνο.
Εἶναι καὶ μιὰ πλασμένη ἀπὸ τριαντάφυλλα,
ὅμως ἐκείνη δὲ τὴ φανερώνω!

Πόσο ἡ καρδιά μου θά ῾τρεμε, ἂν τὴν ἔλεγα!
Βάνω μία κλειδαριὰ γερὴ στὸ στόμα!
Τόσοι σοφοὶ ποὺ βρίσκονται τριγύρω μου
καὶ δὲ τὴ μάντεψε κανεὶς ἀκόμα;

Εἶναι ψυχὲς πλασμένες ἀπὸ κρύσταλλο
κι ἄλλες ψυχὲς μὲ κλάματα ἔχουν γίνει.
Εἶναι καὶ μιὰ πλασμένη ἀπὸ ροδόσταμο,
μὰ δὲ θὰ σᾶς τὴ ῾πῶ ποτέ μου ῾κείνη!

Ὅρκο ἔβαλα νὰ μὴ τὴ ῾πῶ, ὡς τὸ τάφο μου,
μὰ πάλι... ποιὸς ξέρει... καμμιὰν ὥρα...
Κάτι μοῦ καίει τὰ χείλη μου! Καλύτερα
νὰ κλείσω τὸ τραγούδι μ᾿ ἀπὸ τώρα...

Κατάπληξη II ~Rose Ausländer

Image
ROSE AUSLANDER

ΚΑΤΑΠΛΗΞΗ II


Πίσω απ' τη χαρά μου κρυφανασαίνει η θλίψη
Πίσω απ' τη θλίψη κρύβεται η κατάπληξή μου
πέρα απ' τη χαρά και πέρα απ' τη θλίψη
και πάνω απ’ όλα τι υπήρχε τι υπάρχει και τι θα υπάρχει





Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος

Η Κύπρος προς τους λέγοντας ότι δεν είναι ελληνική ~Βασίλης Μιχαηλίδης

Image
Η Κύπρος
προς τους λέγοντας ότι δεν είναι ελληνική


Ποίηση: Βασίλης Μιχαηλίδης Διασκευή - επιλογές στίχων: Λάρκος Λάρκου
Ερμηνεία:
Κυριακού Πελαγία (σε παλιά «Νικαλιστή φωνή, Αυκορίτισσα»)
Χρήστος Σίκκης (σε «ποιητάρικη φωνή της Αραδίππου»)





Άνου, καρκιά μου, τζ ' άννοιξε τζ ' αρκίνα νεκαλιώντα,
παραπονήθου σιανά τζ ' αλαφροτραουδώντα. [...]

Μες τούτον το κυνόστομον της γης αγκαλιασμένη,
από κρατεί την θάλασσαν 'πό δώθθε σταλωμένη,
είμαι μες τούτην την γωνιάν που μ' έβαλεν η φύσις,
η πρώτη της Ανατολής τζ ' η ύστερη της Δύσης. [...]

Να 'τουν που να 'μουν δράτζαινα, δράτζαιν' αντρειωμένη,
είθεν να ρίψω μιαν φωνήν, φωνήν δρακοντεμένην,
να πουμπουρίσουν τα βουνά, να συγκλυστούν οι τόποι,
ν' ακούσει τζ ' η Ανατολή, ν' ακούσει τζ ' η Ευρώπη. [...]

Τζ ' όσοι τζˇ ' αν ήρταν πάνω μου ανέμοι τζ ' αν εδώσαν,
ήτουν οι ρίζες μου βαθκιά τζαι δεν μ' εξερριζώσαν.
Ερίψασιν τα φύλλα μου, ερίψαν τους αθθούς μου,
εκαταφατσελλώσαν με τζ ' εκάψαν τους πολο…

ΤΡΙΑ ΧΕΙΜΩΝΟΓΕΥΣΤΑ ΧΑΪΚΟΥ

Image
Χειμωνανθέ μου,
στο χιόνι άνθισες το
γλαυκό τ’ ουρανού.

Μην με πονέσεις:
άλλους χειμώνες κρύους
δεν ανέχομαι.

Βροχή μου, ψυχή
Που κλαίει και θάβεται
στης γης το χώμα.



ν.Σ.

Το αηδόνι μου ~Rose Ausländer

Image
ROSE AUSLANDER

ΤΟ ΑΗΔΟΝΙ ΜΟΥ

Κάποτε η μάνα μου ήταν ελαφίνα. Τα χρυσοκάστανα μάτια η χάρη μαζί της έμειναν από την εποχή εκείνη της ελαφίσιας της ζωής.
Να τη, λοιπόν μισή άγγελος μισή άνθρωπος - και στη μέση Μάνα. Όταν τη ρώταγα τι θα ‘θελε να ήταν: «έν’ αηδόνι», μου ‘λεγε.
Τώρα είν’ ένα αηδόνι η μάνα μου. Κάθε νύχτα την ακούω στον κήπο του άγρυπνου ονείρου μου. Τραγουδά τη Σιών των προγόνων την πάλαι ποτέ Αυστρία τραγουδά τα βουνά τραγουδά και τα δάση  οξιάς της Μπουκοβίνας. Νανουρίσματα μου τραγουδάει κάθε νύχτα το αηδόνι μου στον κήπο του άγρυπνού μου ονείρου.



Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος



Περί, ή επί, κλίνης

Image
Το κρεβάτι 
παρόν στον έρωτα παρόν και στον πόνο.  Διφορούμενο σκεύος. Αμφιλεγόμενο  όπως κι ο έρωτας.



ν.σ.

Σ' έναν νέο που αυτοκτόνησε ~Μαρία Πολυδούρη

Image
ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ


Σ' ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΠΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ

Aυτόν τον κατεδίωκε ένα πνεύμα
στις σκοτεινές εκτάσεις της ζωής του.
Oι ασχολίες του, οι χαρές, σ’ ένα νεύμα
προσχήματα γινόνταν της ορμής του. 

Tα βιβλία, η σκέψη, ένα ορμητήριο
λίγες στιγμές. Bίαιος στον έρωτά του.
Ύστερα γέμιζε η όψη του μυστήριο
και τίποτε δεν ταίριαζε κοντά του. 

Ένας περίεργος ξένος επλανιόταν
ανάμεσά μας, μ’ όψη αλλοιωμένη. 
Tην υποψία μας δε μας την αρνιόταν
πως κάτι φοβερό τον περιμένει.

Ήταν ωραίος παράξενα, σαν κείνους
που ο θάνατος τους έχει ξεχωρίσει.
Δινόταν στους φριχτότερους κινδύνους
σαν κάτι να τον είχε εξασφαλίσει.

Ένα πρωί, σε μια κάρυνη θήκη
τον βρήκαμε νεκρό μ’ ένα σημάδι
στον κρόταφο. Ήταν όλο σα μια νίκη,
σα φως που ρίχνει γύρω του σκοτάδι.

Eίχε μια τέτοια απλότη και γαλήνη,
μια γελαστή μορφή ζωντανεμένη!
Όλος μια ευχαριστία σα νάχε γίνει.
Kι η αιτία του κακού σημαδεμένη. 

Εδώ ένας έρωτας γεννιέται...

Image
Από τα πρώτα κιόλας χρόνια, μαθαίνει (ακόμα κι αν δενκουβαλά ετούτη την αγάπη στο DNA) ν' αγαπά τη μυρωδιά του, την αφή, τα χρώματα, τα γράμματα, τη μοναδική αίσθησή του, έστω κι αν δεν δυνάται ακόμα να εισχωρήσει αντικειμενικά μες στην ψυχή του και μες στον κόσμο του... 
Το χαϊδεύει απαλά με τα δακτυλάκια, το αγκαλιάζει και το κρατά με τα χεράκια αντάμα με το βλέμμα και μ' όλες τις αισθήσεις, του προσφέρει τρυφεράδα, στοργή κι αγάπη απ΄ την παιδική ψυχή, εισπράττοντάς από αυτό απύθμενο συναίσθημα κι αγάπη, πολλή αγάπη... Και δίχως ακόμα η παιδική ψυχή να το αντιλαμβάνεται, έτσι όπως το κρατάει στην αγκάλη και το περιεργάζεται, αυτό της έχει ήδη ανοίξει ορθάνοιχτα την πύλη όχι μόνο για το μεγαλείο του κόσμου τούτου αλλά και πέρα απ' αυτόν...
ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΑΡΧΙΖΕΙ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ...




ν.σ.

Ένα μοναχικό χαϊκού βουτηγμένο στη βροχή...

Image
Βροχή μου, ψυχή Που κλαίει και θάβεται Στης γης το χώμα...


ν.σ.

Καλή χρονιά! Χρόνια πολλά!

Image
It's a new dawn, it's a new day, it's a new life for me,  and I'm feeling good...

HAPPY NEW YEAR