Posts

Showing posts from December, 2013

Δεν είμ' εγώ που τραγουδώ ~Ζακ Πρεβέρ

Image
JACQUES PRÉVERT

ΔΕΝ ΕΙΜ' ΕΓΩ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΩ
Δεν είμ' εγώ που τραγουδώ Είν' τα λουλούδια που 'χω δει Δεν είμ' εγώ που γελώ Είν' το κρασί που έχω πιει Δεν είμ' εγώ που θρηνώ Είν' η αγάπη μου που 'χει χαθεί



Adonides, 1975


Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος






Titre: LE PETIT GARÇON
Chanteur: Serge Reggiani Musique: Jacques Datin Paroles du prélude: Jacques Prévert Paroles de la chanson: Jean-Loup Dabadie

Roads ~Portishead

Image
ROADS
Ohh, can't anybody see
We've got a war to fight
Never found our way
Regardless of what they say

How can it feel, this wrong
From this moment
How can it feel, this wrong

Storm.. in the morning light
I feel
No more can I say
Frozen to myself

I got nobody on my side
And surely that ain't right
And surely that ain't right

Ohh, can't anybody see
We've got a war to fight
Never found our way
Regardless of what they say

How can it feel, this wrong
From this moment
How can it feel, this wrong

[INSTRUMENTAL]

How can it feel, this wrong
This moment
How can it feel, this wrong

Ohh, can't anybody see
We've got a war to fight
Never found our way
Regardless of what they say

How can it feel, this wrong
From this moment
How can it feel, this wrong




Nuit de neige ~Γκυ ντε Μωπασάν

Image
GUY DE MAUPASSANT

NUIT DE NEIGE
La grande plaine est blanche, immobile et sans voix.
Pas un bruit, pas un son ; toute vie est éteinte....
Mais on entend parfois, comme une morne plainte,
Quelque chien sans abri qui hurle au coin d’un bois.

Plus de chansons dans l’air, sous nos pieds plus de chaumes.
L’hiver s’est abattu sur toute floraison ;
Des arbres dépouillés dressent à l’horizon
Leurs squelettes blanchis ainsi que des fantômes.

La lune est large et pâle et semble se hâter.
On dirait qu’elle a froid dans le grand ciel austère.
De son morne regard elle parcourt la terre,
Et, voyant tout désert, s’empresse à nous quitter.

Et froids tombent sur nous les rayons qu’elle darde,
Fantastiques lueurs qu’elle s’en va semant ;
Et la neige s’éclaire au loin, sinistrement,
Aux étranges reflets de la clarté blafarde.

Oh ! la terrible nuit pour les petits oiseaux !
Un vent glacé frissonne et court par les allées ;
Eux, n’ayant plus l’asile ombragé des berceaux,
Ne peuvent pas dormir sur leurs patt…

Στη Μαρία Πολυδούρη ~Άγγελος Σικελιανός

Image
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ


ΣΤΗ ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ

Μὴ στοχαστεῖς πὼς ἦρτα ἀργὰ κοντά σου. Εἶναι κρυφὸς
ὁ δρόμος μου καὶ δὲν τὸν ξέρουν οἱ ἄλλοι.
καὶ χρόνια τώρα, ἀνήξερά Σου, εἶμαι γιὰ Σένα ὁ ἀδερφός,
ὁποὺ Σοῦ σιάζει μυστικὰ τὸ προσκεφάλι...

Κι᾿ ἂν ἀπ᾿ τὴν ὄχτη φαίνεται πὼς ἔρχομαι, ὅπου τὴ νευρὴ
τῶν τόξων μου τανύζω
μὲ πεῖσμα, ἐνάντια στὴν ὀκνιὰ ποὺ μὲ κυκλώνει τὴ μιαρή,
μὰ ἀληθινά, γυρίζω

ἀπὸ τὴν ὄχτην ὅπου ἀνθοῦν οἱ θεῖοι μονάχα ἀσφοδελοὶ
κι᾿ ὅπου σαλεύει μόνο
ὅποια μορφὴ ἀναδύθηκε γιὰ μένα ὡς πλέρια ἀνατολὴ
μέσ᾿ ἀπ᾿ τὸν τέλειο πόνο...

Ἐκεῖθεν᾿ ἔρχομαι σ᾿ Ἐσέ, ποὺ ὁ θάνατός μου κ᾿ ἡ ζωὴ
διπλό μου φέγγει ἀστέρι.
μὰ γίνοντ᾿ ἕνα μέσα μου καὶ τὰ τυλίγει μία πνοὴ
σὰ Σοῦ κρατῶ τὸ χέρι,

καὶ συλλογιέμαι πὼς δὲν ἦρτα ἀργὰ κοντά Σου (μὲ τὸ φῶς
ἢ τὸ σκοτάδι ἂν πρόλαβα), τί φτάνω ἀπ᾿ τ᾿ ἀκρογιάλι
αὐτῶν ποὺ μ᾿ ἑτοιμάσανε νὰ Σοῦ ῾μαι ὁ ἄξιος ἀδερφός,
καὶ νά ῾μαι πλάι Σου πάλι...


Ο πάνθηρας ~Ράινερ Μαρία Ρίλκε

Image
RAINER MARIA RILKE


Ο ΠΑΝΘΗΡΑΣ

Το βλέμμα του, όποτε περνάει μέσ’ απ’ τις μπάρες,
δεν βλέπει τίποτα – είναι τόσο κουρασμένο!
Χιλιάδες βέργες σίδερο μπροστά του: αμπάρες,
που πίσω τους τον κόσμο κρύβουνε θαμμένο.

Αλαφροπάτητος βαδίζει γύρω-γύρω,
μα οι κύκλοι του στενεύουν όσο αυτός γυρίζει –
σαν να χορεύει η δύναμη, και κάνει γύρο
εκεί, όπου βούληση ισχυρή αδυνατίζει.

Της κόρης του ματιού καμμιά φορά σηκώνει
το παραπέτασμα. Μια εικόνα εντός του ορμάει,
και την αδράνεια των μελών του εκεί τεντώνει
ξανά, μα ώς την καρδιά του... μέσα του... ποτέ δεν πάει.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής