Posts

Showing posts from May, 2013

Τέλος

Image
Βλέπω στο στρώμα πλάι μου  Την οριοθετημένη με κιμωλία σιλουέτα σου. Κάνω να μπάσω το χέρι μου μέσα -σαν ηρωίδα στο θεατρικό του Μπρεχτ- Με την ελπίδα να σ’ αγγίξω, Μ’ αγγίζω μόνο το κρύο σεντόνι μου.
Τότε θυμήθηκα, 
Σαν από ξύπνημα προσωρινό 
Σαν αναλαμπή από τραυματική αμνησία,  Που σου 'πα πως τελειώσαμε, Κι εσύ πήρες τη λέξη ΤΕΛΟΣ 
Και την κάρφωσες επάνω στην καρδιά σου.
Ήτανε τότε που με κατηγόρησαν για ανθρωποκτονία
-κι ας ήταν χαρακίρι. 
Τώρα στη φυλακή μου 
-κι εσύ κάπου ευτυχής-,  Να έχω ακόμα πλάι μου στο στρώμα 
Την οριοθετημένη με την κιμωλία σιλουέτα σου...




ν.σ.

Άτιτλες σκέψεις

Image
I.

Φοβάμαι τον 
Θάνατο. Μα πιο πολύ 
Φοβάμαι τον 
Πόνο που δεν έχει γιατρειά
Παρά μόνο τον 
Θάνατο.


II.

Φοβάμαι τον 
Θάνατο. Μα πιο πολύ 
Φοβάμαι την 
Ανάπηρη ζωή.



ν.σ.

Ο πολεμιστής και το κογιότ

Image
Αγωνίζομαι, μάχομαι, παλεύω Πολεμώ Μ’ ό,τι με πολεμά Μ’ ό,τι με καταβάλλει Kι ό,τι με διαβάλλει Από τα έξω κι από τα μέσα Άθελά του κι ηθελημένα
Κονταροχτυπιέμαι με τον Φόβο Αναχαιτίζω δίχως αναπαμό 
Τις βολές του Εφιάλτη Με μόνο όπλο την ασπίδα μου Έμαθα πια να τη χειρίζομαι καλά  Ετούτη την ασπίδα 
Την ατσάλινη και αρκετά βαριά 
Για τα δικά μου μπράτσα 
Κουράστηκα να κάνω τα αδύνατα δυνατά
Για ν' αποφεύγω τα φαρμακερά δαγκώματα 
Των σωληνόγλυφων φιδιών που ζώνουν 
Τον φιδίσιο δρόμο μου Μα τώρα πια έμαθα 
Να τ’ αρπάζω σφιχτά απ’ το λαιμό 
Και να τα έχω του χεριού μου
Μάχομαι για τη χαρά μου Πολεμώ για την αγάπη μου Δεν μου χαρίζονται Κερδίζονται Με τους αγώνες μου Τους υλικούς και τους άυλους Τους συνειδητούς και τους υποσυνείδητους Aκόμα και τους ασυνείδητους

Τι Χαρά, τι Αγάπη, τι Ελένη...
Τα λάθη μου, ένα σωρό, μου σκάβουνε 
Τον λάκκο μου Αλλά κι εκεί 
Πάλι παλεύω
Πάλι μοχθώ Κρατιέμαι  Σκαρφαλώνω  Ισορροπώ  Γκρεμοτσακίζομαι  Σηκώνομαι και πάλι
Για να σωθώ
Θυμάμαι κάποια χρόνια πριν Σ’ ένα μου οδοιπορικό 
Μέσα στην Άγ…

Τι γλυκό να σ' αγαπούν... Νο.2

Image
ΣΤΑ ΦΕΤΙΝΑ ΜΟΥ ΓΕΝΕΘΛΙΑ,  ΑΠΟ ΤΗ ΦΙΛΗ ΜΟΥ  ΕΙΡΗΝΗ

Νίκος+Λαός+Μάης λαμπερός=...το Διδυμάκι μου...η Νικόλ!
---------------------------------------------------
Άνοιξης Μάης πιο λαμπερός ,με μυρουδιές ποικίλες
απ' τους ανθούς της ομορφιάς και της χαράς επίσης,
πρωί-πρωί να! ξύπνησαν για να σε χαιρετήσουν,
λικνίζοντας τους μίσχους τους, κουνώντας το κεφάλι.

Να τραγουδήσουν θέλησαν, σα μπιστικέ σου φίλες,
μ' άηχες νότες μυστικές ,μαγευτικές της φύσης.
Στο άκουσμα της σιωπής ,τα μάτια να δακρύσουν
αυτή η ευαίσθητη καρδιά...απ' τα δικά σου κάλλη!

Σαν βλέπεις νιο ξημέρωμα ή ώριμο ένα δείλι,
μια ζωγραφιά, με χρώματα απ της καρδιάς τα χείλη,
τα μάγουλά σου βρέχονται ...τα ζεις κι είναι δικά σου...

Σαν σήμερα σε γέννησε, μια μάνα αξιοσύνης !
Σε χάρισε σ' όλους εμάς ,για να σε αγαπάμε!
Μαγιού λαμπρού μου γέννημα,πόσο πολύ αξίζεις!

Ένα διαμάντι διάφανο, σαν γάργαρο νεράκι,χωρίς 
κανένα μυστικό σ' όσους ποθούν να πιούνε,
μα και σκληρό αν προκαλούν την κόψη του να δούνε!

Σου εύχομαι "αδέρφι" …

Αγιάναπα ~Γιώργος Σεφέρης~

Image
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ


ΑΓΙΑΝΑΠΑ

Κάτω απ' τη γέρικη συκομουριά
τρελός ο αγέρας έπαιζε
με τα πουλιά με τα κλωνιά
και δε μας έκραινε.

Ώρα καλή σου ανάσα της ψυχής
ανοίξαμε τον κόρφο μας
έλα να μπεις έλα να πιεις
από τον πόθο μας.

Κάτω απ' τη γέρικη συκομουριά
ο αγέρας σηκώθη κι έφυγε
κατά τα κάστρα του βοριά
και δε μας έγγιξε.

Θυμάρι μου και δεντρολιβανιά,
δέσε γερά το στήθος σου
και βρες σπηλιά και βρες γωνιά
κρύψε το λύχνο σου.

Δεν είναι αγέρας τούτος του Βαγιού
δεν είναι της Ανάστασης
μα είναι της φωτιάς και του καπνού
της ζωής της άχαρης.

Κάτω απ' τη γέρικη συκομουριά
στεγνός ο αγέρας γύρισε
οσμίζουνταν παντού φλουριά
και μας επούλησε.




Ημερολόγιο Καταστρώματος Γ'









Πόθησα

Image
Αγάπησα το δέρμα τού
λαιμού του
-το τρυφερό
Και πόθησα το αίμα του.

Ρουφώντας το μονάχα
θε να 'χα
την αθάνατη
ζωή
ή τον αθάνατο
θάνατο.

Κατέληξα εντέλει 
και θνητά 
νεκρή

και διψασμένη...




ν.

Το μάθημα ~Μάγια Αγγέλου

Image
MAYA ANGELOU


ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ

Συνεχίζω και πάλι να πεθαίνω.
Καταρρέουν οι φλέβες, ανοίγοντας σαν γροθίτσες 
Παιδικές 
Κατά τον ύπνο.
Η θύμηση τάφων παλιών,
Η άψυχη σάρκα που αποσυντίθεται καθώς και 
Τα σκουλήκια
Δεν με πείθουν ενάντια
Στην πρόκληση. Τα χρόνια
Kι η κρύα ήττα ζούνε βαθιά μες στις
Ρυτίδες του προσώπου μου.
Μου θολώνουν τα μάτια, κι όμως εγώ 
Συνεχίζω να πεθαίνω,
Γιατί λατρεύω να ζω.






Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος

Undoubtedly, one of my most favourite poems ever...

Image
E. E. CUMMINGS


[I CARRY YOUR HEART WITH ME(I CARRY IT IN] 

i carry your heart with me(i carry it in my heart)i am never without it(anywhere
i go you go,my dear;and whatever is done
by only me is your doing,my darling)
                                                      i fear no fate(for you are my fate,my sweet)i want
no world(for beautiful you are my world,my true)
and it’s you are whatever a moon has always meant
and whatever a sun will always sing is you


here is the deepest secret nobody knows (here is the root of the root and the bud of the bud
and the sky of the sky of a tree called life;which grows
higher than soul can hope or mind can hide)
and this is the wonder that's keeping the stars apart


i carry your heart(i carry it in my heart)







Λορελάι

Image
Σφάλισε τα βλέφαρα με το χάδι των χειλιών μου. Κι εγώ η  Λορελάι η δικιά σου θα μαζέψω καθετί εφιαλτικό απ' το παζάρι των ονείρων σου και θα το πνίξω μες στα νερά που η αφεντιά μου αέναα ορίζει. Θα κοιμηθείς μονάχα με την όψη μου και με το  άρωμά μου, σαν αγγελούδι...  δικό μου... Όνειρα γλυκά, αγάπη μου...


ν.σ.








Παρά ένα τεσσαράκοντα

Image
Διατείνεσαι πως μ’ αγαπάς
Το διατυμπανίζεις κιόλας
Υπόσχεσαι πως τον πόνο μου θα τεμαχίσεις
σε παρά ένα τεσσαράκοντα κομμάτια
και θα τα ρίξεις
στο στόμα του τέρατος του Λοχ Νες
Όρκο παίρνεις πως δεν θα με κάνειςjamais
να πω «bonjourtristesse»

Στο λέω και στο ξαναλέω,
μα δεν έμαθες ν’ ακούς:
τα λόγια, τα λόγια τα μεγάλα, τα μεγαλόστομα,
είναι βουβά για τα δικά μου ώτα
Η Λογοπία τους, όπου ζουν
φαντασιόπληκτα και ονειροπαρμένα,
χτισμένη είναι
πόδια παρά ένα τεσσαράκοντα κάτω από την επιφάνεια
του φλοιού της σιγοβράζουσας σφαίρας
                    -όσα και τα ραπίσματα στον μάρτυρα της ψυχής μου-

Πρέπει να σκάψεις,
όχι με τσάπα, μα με τα δυο σου χέρια,
και να γεμίσεις τις χούφτες σου μ’ αυτά
Καθώς θα τ’ ανεβάζεις
πόδια παρά ένα τεσσαράκοντα πάνω απ' τη γη,
να πάρουν σάρκα και οστά,
ν’ αλλάξουν όνομα,
ν’ αρχίζει από «π»

Και τότε βλέπουμε
Έτσι κι αλλιώς, ποιος είπε πως πιστεύω στην αγάπη!




ν.σ.

Καλή Ανάσταση!

Image
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, φίλοι μου, και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ,σε σας και τις οικογένειές σας!! Είθε το Άγιο Φως της Αναστάσεως του Κυρίου να φωτίζει πάντα τον δρόμο σας και την ψυχή σας. O Θεός να σας χαρίζει υγεία και κάθε καλό και όμορφο μαζί με την ευλογία και τη χάρη Του. Ευχές αναστάσιμες σε όλο τον κόσμο, σε κάθε καρδιά και σε κάθε ψυχή ♥


ν.σ.

Οι πόνοι της Παναγιάς ~Κώστας Βάρναλης

Image
ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ


ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

«Πού να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;
Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποια κορφήν ερημική;
Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ’ άδικο φωνάξεις
Ξέρω πως θάχεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή,
που με τα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις.

Τη νύχτα θα σηκώνομαι κι αγάλια θα νυχοπατώ,
να σκύβω την ανάσα σου ν’ ακώ, πουλάκι μου ζεστό
να σου τοιμάζω στη φωτιά γάλα και χαμομήλι,
κ’ υστέρα απ’ το παράθυρο με καρδιοχτύπι να κοιτώ
που θα πηγαίνεις στο σκολιό με πλάκα και κοντύλι…

Κι αν κάποτε τα φρένα σου μ’ αλήθεια, φως της αστραπής,
χτυπήσει ο Κύρης τ’ ουρανού, παιδάκι μου να μη την πεις
Θεριά οι ανθρώποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν
Δεν είν’ αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής.
Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν!»


Η Υπηρεσία Λογοτεχνίας ~Bertolt Brecht

Image
BERTOLT BRECHT


Η ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
Η Υπηρεσία Λογοτεχνίας διανέμει ως γνωστόν το χαρτί στους εκδοτικούς οίκους της Δημοκρατίας, και δίνει τόνους απίστευτα πολλούς αυτού του σπάνιου υλικού για να τυπωθούνε έργα καλοδεχούμενα. Καλοδεχούμενα είναι έργα με ιδέες ήδη γνωστές στην Υπηρεσία Λογοτεχνίας, γνωστές από τις εφημερίδες. Αυτή η πρακτική, που φανερώνει και των εφημερίδων μας το επίπεδο, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγάλες εξοικονομήσεις χαρτιού, αν η Υπηρεσία Λογοτεχνίας επέτρεπε για κάθε ιδέα των εφημερίδων μας να εκδίδεται ένα και μόνο ένα βιβλίο. Δυστυχώς όμως επιτρέπει την εκτύπωση όλων σχεδόν των βιβλίων με όσες ιδέες βγάζουνε οι εφημερίδες. Κι έτσι πάντοτε λείπει το χαρτί για να εκδοθούν τα έργα που γράφουν κάποιοι μεγάλοι μάστορες του λόγου.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής