Posts

Showing posts from March, 2013

E. E. Cummings reading...

Image
E. E. Cummings reading his poem "i thank You God for most this amazing" from his book "XAIPE."



i thank You God for most this amazing
day:for the leaping greenly spirits of trees
and a blue true dream of sky;and for everything
which is natural which is infinite which is yes

(i who have died am alive again today,
and this is the sun's birthday;this is the birth
day of life and of love and wings:and of the gay
great happening illimitably earth)

how should tasting touching hearing seeing
breathing any--lifted from the no
of allnothing--human merely being
doubt unimaginable You?

(now the ears of my ears awake and
now the eyes of my eyes are opened)


Αγκαλιά μ' ένα βιβλίο...

Image
Τι κι αν ήταν μέρα ή νύχτα, καλοκαίρι ή χειμώνας, ηλιόκριση ή λιόγερμα·εκείνη τη στιγμή ποσώς με ενδιέφερε… Ούτε ο τόπος ούτε ο χρόνος είχε για μένα καμία σημασία. Για ένα πράγμα μοναχά ζούσα εκείνη τη στιγμή που φάνταζε αιώνια... Ήμουνα ολοκληρωτικά δοσμένη, και τίποτα δεν είχε τη δύναμη να μου αποσπάσει την προσοχή, στα χέρια εκείνα που, για μετρημένα στα δάχτυλα λεπτά, είχα απέναντί μου. Αυτά μ’ένοιαζαν, αυτά και μόνο.Κι ο τρόπος που κρατούσαν το βιβλίο. Πες το φετίχ, δεν έχω πρόβλημα. Ναι, είν’ αλήθεια πως ένα φετίχ με τα χέρια και τα δάχτυλα ομολογώ πως το 'χω. Κι έτσι, στη θέα τους, μεμιάς θαμπώθηκα... Στη θέα τους να αγκαλιάζουν τού κατόχου τους το βιβλίο. Τα κοίταγα πώς το κρατούσαν αγκαλιά τα χέρια αυτά τα όμορφα. Με πόση ευλάβεια, με πόσο σεβασμό, με τι ευγένεια και τι αγάπη… Με τι πόθο, με τι δίψα και τι πάθος, να χωθούν και να χαθούν μες στις σελίδες του και να ανακαλύψουν τον απόκρυφο τον κόσμο του... 

Κι είχα, ακατάπαυστα, την αίσθηση πως κράταγαν στην αγκαλιά ένα γυν…

Δώρο από τον φίλο Νίκο!

Image
"We don't read and write poetry because it's cute. We read and write poetry because we are members of the human race. And the human race is filled with passion."
~John Keating, Dead Poet's Society~

(με τα λόγια αυτά του ήρωα John Keating στην ταινία Dead Poet's Society συνόδευσε αυτό το βίντεο ο δημιουργός του)



Ποίημα: Χώμα Είμαι
Βίντεο από Νίκο Τ.




Η Νεγροσύνη μου ~Léopold Sédar Senghor

Image
ΛΕΟΠΟΛΝΤ ΣΕΝΤΑΡ ΣΕΝΓΚΟΡ 


Η ΝΕΓΡΟΣΥΝΗ ΜΟΥ

Η Νεγροσύνη μου δεν είναι ύπνος της φυλής αλλά ήλιος της ψυχής, η νεγροσύνη μου η ορατή και βιωμένη 
Η Νεγροσύνη μου είναι μυστρί στο χέρι, κοντάρι είναι ανά χείρας
Ρέκαντ*. Δεν αφορά την πόση και τη βρώση μου στο στιγμιαίο το παρόν μου
Τόσο το χειρότερο αν για του Πράσινου Ακρωτηριού τα ροζ νερά σπαρτάραγ΄ η ψυχή μου!
Καθήκον έχω τον λαό μου ν’ αφυπνίσω στα μέλλοντα τα φλογοβόλα
Η χαρά μου εικόνες να πλάθω για να τον θρέφω, ω του Λόγου έρρυθμα φώτα!




* ΣτΜ: Βασιλικό σκήπτρο αναγόμενο στο Αρχαίο Βασίλειο της Δαχομέης (σημερινό Μπενίν, Δ. Αφρική). Δεν ήταν όπλο πολεμικό, κατείχε ρόλο καθαρά τελετουργικό, σύμβολο εξουσίας, πλούτου και ευημερίας. Πήρε την ονομασία του από την πορτογαλική λέξη «recado» (μήνυμα), αφού στα χέρια των αγγελιαφόρων του βασιλιά λειτουργούσε ως εγγύηση για την αυθεντικότητα των βασιλικών μηνυμάτων. Ως σύμβολο της αφρικανικής πολιτιστικής κληρονομιάς, συναντάται στην ποίηση όλων των στρατευμένων Αφρικανών ποιητών.


Μετάφραση: Νικολέτ…

Γυναίκα ~Σοφία Σανούσσι

Image
ΣΟΦΙΑ ΣΑΝΟΥΣΣΙ

ΓΥΝΑΙΚΑ

Γυναίκα... ''Ύπαρξη θεία''... Άγια και σκοτεινή, Μάγισσα και Νεφέλη, ''ΣΥΜΠΑΝ'' κυοφορούμενο, στη σάρκα,  ... μα και στην ψυχή... ''Μήλο χρυσό''... «Εν πολλαίς αμαρτίαις, η περιπεσούσα...» Υμνωδίες συνόδευαν, τ' αγγέλιασμά της... Κόρη, γιαγιά και θυγατέρα, Εταίρα... μητέρα... Έμπνευση τέχνης... πάγκαλη...  Κίρκη και Αφροδίτη... Ακάθαρτη και πάλλευκη... Λάμια και Κασσιανή. Μελάνια χύθηκαν, γυναίκα... για σένα... Μαγδαληνή και Ιουλιέτα... Πηγή δακρύων, Αγάπης τόξο... Εύας φωνή... και Παναγία. Σοφή κι απλή... ''Ερρύη τα φαύλα και τα κρείττω''... ''Εκ γυναικός''......

Η ξανθούλα ~Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

Image
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ


Η ΞΑΝΘΟΥΛΑ

«Μ᾿ ἀρέσ᾿ ἡ θάλασσα, γιατὶ μοῦ μοιάζει,
μ᾿ ἀρέσει, σ᾿ ἄκουσα νὰ λὲς κρυφά,
πότε ἀγριεύεται, βόγγει, στενάζει,
καὶ πότε ὁλόχαρη παίζει γελᾷ.
Δὲν εἶν᾿ ὁλόξανθη σὰν τὰ μαλλιά μου;
Δὲν εἶν᾿ ὁ κόρφος μου σὰν τὸν ἀφρό;
Μέσα στὰ μάτια μου τὰ γαλανά μου
δὲν ἔχω κύματα, τάφο, οὐρανό;
Μ᾿ ἀρέσ᾿ ἡ θάλασσα, γιατὶ μοῦ μοιάζει,
κι ἂς ἔχῃ μέσα της κόσμο θεριά...
Μὴ στὴν καρδούλα μου μὴ δὲ φωλιάζει
ἀγάπη ἀχόρταγη, σκληρὴ φωτιά;»
Κ᾿ ἐγὼ ἐχαιρόμουνα ποὺ χολιασμένη
φαρμάκι μὤσταζες μὲς στὴν ψυχή,
τὴ ζήλειά σου ἔβλεπα ξαγριωμένη,
στὰ χείλη σου ἔβραζε κάθε πνοή.
Τότ᾿ ἐκρεμάστηκα στὴν τραχηλιά σου
τὴ φλόγα σὤσβυσα μὲ δυὸ φιλιά,
τὴν ὄψι ἐβύθισα μὲς στὰ μαλλιά σου,
στὸν κόρφο σου ἔστησα κρυφὴ φωλιά.
«Κῦμα μου ἀνήμερο, ψυχή μου, φθάνει.
Μὴ μ᾿ ἀγριεύεσαι,πλάγιασ᾿ ἐδῶ...
Θἆμαι γιὰ σένανε γλυκὸ λιμάνι...
Τί ἀξίζει ἡ θάλασσα χωρὶς γιαλό;» 

I giardini di Marzo ~Lucio Battisti

Image







Il carretto passava e quell' uomo gridava 'gelati!'
al ventuno del mese i nostri soldi erano già finiti
io pensavo a mia madre e rivedevo i suoi vestiti
il più bello era nero e coi fiori non ancora appassiti
All' uscita di scuola i ragazzi vendevano i libri
io restavo a guardarli cercando il coraggio per imitarli
poi sconfitto tornavo a giocar con la mente e i suoi tarli
e la sera al telefono tu mi chiedevi: "perchè non parli?"

Che anno è, che giorno è
questo è il tempo di vivere con te
le mie mani come vedi non tremano più
e ho nell' anima in fondo all' anima
cieli immensi, e immenso amore
e poi ancora ancora amore amor per te
fiumi azzurri e colline e praterie
dove corrono dolcissime le mie malinconie
l' universo trova spazio dentro me
ma il coraggio di vivere quello ancora non c'è.

I giardini di marzo si vestono di nuovi colori
e le giovani donne in quel mese vivono nuovi amori
camminavi al mio fianco ad un tratto dicesti:"tu muori"
Se mi aiuti…