Posts

Showing posts from February, 2013

Περιμένω το θαύμα

Image
Στη νονά μου

Για να σε δω ήρθα
Μα το σμαραγδί των ματιών σου το χρώμα
δεν έμελλε
καθώς φαίνεται
να το ξαναχαρώ
Τα πολύτιμα πετράδια της θωριάς σου
τα σφάλισε
των βλεφάρων σου το κιγκλίδωμα
σε θυρίδες με τα κλειδιά χαμένα
Καλωδιωμένη, στο λευκό νεφέλωμα επάνω
από των αλγεινών κεραυνών τα απανωτά κτυπήματα αποκαμωμένη
και καταδικασμένη
η φωλιά της ψυχής σου κρατιέται ακόμα ζωντανή
όσο συνεχίζει την ψυχή σου να στεγάζει
Λεοντόκαρδή μου!
Να μ' άκουγες μονάχα που σου φωνάζω "σ' αγαπώ"
Να ένιωθες το χάδι μου στα απαλά μαλλιά σου
Και το φιλί στο μέτωπο
Σε κοιτάω
εγκαταλελειμμένη από το ύψιστό μας αγαθό, ανήμπορη
να παλεύεις με του θανάτου το θεριό
και θαυμάζω το σθένος με το οποίο του αντιστέκεσαι
Η αγάπη σου για τη φαμίλια σου το σθένος σου
Σ’ έναν αγώνα άνισο
Μ’ ακούς που σε ικετεύω να μη φύγεις;

Για να σε δω θα έρθω κι αύριο
Προσμένοντας
των ματιών σου τη σμαραγδένια θέα ν' αντικρίσω
Να μ' αγκαλιάσεις με τη γλυκιά τη στοργική σου τη ματιά
όπως στιγμή δεν έπαψες να με κοιτάς 
α…

All we are

Image
"All we are is dust in the wind" Ένας συλλογισμός πάνω σ' έναν στίχο των Kansas


Ένας κόκκος κονιορτού η ύπαρξή μου, 
που ταλαντεύεται 
ανάμεσα στους ρυθμικούς βηματισμούς τού θνητού χορού 
και τις παραστατικές του τις κινήσεις -πότε βαλς, πότε ταγκό
κι άλλοτε ροκ
σκληρό και άγριο. 
Η ύπαρξή μου ένας τόσος δα κόκκος από το χώμα 
που είμαι ταγμένη να ταΐσω.
Μια μονοκύτταρη, χωμάτινη θύελλα, 
που στροβιλίζεται μες στα χάη
παρασυρόμενη από τους ζωοφόρους ανέμους.
Πότε τη βρίσκεις στον λευκό βορρά 
και πότε στον γαλάζιο νότο. 
Κι άλλοτε
στη χρυσή ανατολή τη συναντάς
είτε τη χάνεις μες στην πύρινη πορφύρα 
τής αναδυόμενης δύσης.

Είμαι τυχερή όσο η συμμετοχή μου στον θνητό τούτο χορό 
καλά κρατεί. Κι όσο οι ζωοφόροι άνεμοι 
δεν παύουν και για μένα να φουσκώνουν, 
η τύχη είναι μαζί μου·
γιατί η ύπαρξή μου υφίσταται στη γη
εν κινήσει, 
στα βήματα τα ανεξίτηλα
τού αδίστακτου, του συγκλονιστικώς αγέραστου 
και παντελώς ασπόνδυλου χρόνου.

Το χέρι Του, 

Ξυλούρη συνονόματε, τι κι αν έφυγες νωρίς... στιγμή δεν έλειψες απ΄ το τραγούδι της ψυχής μας!

Image
ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ, ΜΑ ΕΣΥ ΠΟΤΕ





Ερμηνεία: Νίκος Ξυλούρης
Στίχοι: Κώστας Κινδύνης
Μουσική:Σταύρος Ξαρχάκος


Πώς να σωπάσω μέσα μου
την ομορφιά του κόσμου;
Ο ουρανός δικός μου
η θάλασσα στα μέτρα μου

Πώς να με κάνουν να τον δω
τον ήλιο μ’ άλλα μάτια;
Στα ηλιοσκαλοπάτια
Μ’ έμαθε η μάνα μου να ζω...

Στου βούρκου μέσα τα νερά
ποια γλώσσα μου μιλάνε
αυτοί που μου ζητάνε
να χαμηλώσω τα φτερά;



Requiescat in pace, Νίκη

Image





ΝΙΚΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ


ΟΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΕΣ

Παρέα με τov γεωμέτρη και τov κηρoπλάστη
φύτεψα φέτoς τριαvταφυλλιές στov κήπo
αvτί vα γράφω πoιήματα
τηv εκατόφυλλη από τo σπίτι με τo πέvθoς στov Άγιo Θωμά,
τηv εξηvτάφυλλη πoυ έφερε o Μίδας απo τηv Φρυγία,
τηv Μπαγκσιαvή πoυ ήρθε απo τηv Κίvα,
μoσχεύματα απo τη μovαδική μoυσσιέττα πoυ επέζησε
μέσ’ τηv παλιά τηv πόλη,
αλλά πρoπαvτώς τηv Rosa Gallica πoυ έφεραv oι σταυρoφόρoι,
πoυ αλλιώς τηv λέμε και δαμασκηvή,
με τo εξαίσιo άρωμά της.

Παρέα με τov γεωμέτρη και τov κηρoπλάστη
αλλά και τov τετράvυχo, τov τίγρη, τov φυλλoδέτη,
τη μηλoλόvθη, τη χρυσόμυγα,
τo αλoγάκι της Παvαγίας πoυ τα τρώει oλα,
θα μoιραστoύμε φύλλα, πέταλα, oυραvό,
στov αφάvταστo αυτό κήπo
κι αυτoί κι εγώ περαστικoί.



3 Γεvvάρη 1993




Αεροδρόμιο Λονδίνου ~Christopher Logue

Image
CHRISTOPHER LOGUE


ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

Χθες βράδυ στο Αεροδρόμιο Λονδίνου
αντίκρισα έναν ξύλινο κάδο
που έγραφε επάνω Η ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΟΠΩΣ ΤΟΠΟΘΕΤΕΙΤΑΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ.
Έτσι έγραψα ένα ποίημα
και το πέταξα μέσα.




Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος




Το γράμμα σου επάνω στο σεντόνι ~Léopold Sédar Senghor

Image
ΛΕΟΠΟΛΝΤ ΣΕΝΤΑΡ ΣΕΝΓΚΟΡ 


ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΣΟΥ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΕΝΤΟΝΙ

Τογράμμα σου επάνω στο σεντόνι, υπό το φως της μυρωμένης λάμπας
Μπλε σαν το πρωτοφόρετο πουκάμισο που τον νιο κάνει να λάμπει
Σιγοτραγουδώντας, σαν τον ουρανό και τη θάλασσα και τ΄ όνειρό μου
Το γράμμα σου. Κι η θάλασσα έχει τ΄ αλάτι της, κι ο αγέρας το γάλα το ψωμί το ρύζι, κοντολογίς τ΄ αλάτι το δικό του
Η ζωή ενέχει το σφρίγος της, κι η γη την αίσθησή της
Την αίσθηση του Θεού και της κίνησής του.
Το γράμμα σου που δίχως του η ζωή δε θα ΄τανε ζωή
Τα χείλη σου το αλάτι μου ο ήλιος μου, ο δροσερός μου ο αέραςκαι το χιόνι μου.




Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος




Α' Δημοσίευση (μτφρ.+επίμετρο): Περιοδικό θράκα
http://thraka-magazine.blogspot.gr/2015/07/3.html







Επίμετρο:
Λεοπόλντ Σεντάρ Σενγκόρ (LéopoldSédar

Καλό μήνα!

Image