Posts

Showing posts from November, 2012

Τα νησιά ~Μάριος Φραγκούλης

Image
From the CD/DVD Music of the Night - in concert at the Herod Atticus Theatre. With the Novaya Opera of Moscow. Orchestra and choir conducted by Evgeny Samoilov. Music by Mario Frangoulis. Lyrics by Paraskevas Karasoulos.




Στίχοι:

Σαν στεριές που κάποτε ήταν ένα
Σα νησιά οι ζωές μας χωριστά
Πώς να ταξιδέψω ως εσένα
Πώς να 'ρθείς εδώ χωρίς πανιά

Καθένας μόνος του
Νησί του, ο κόσμος του
Βράδιασε, αγάπη μου
Σ' όλη τη γη
Σπάνε στα κύματα
Καράβια αδύναμα
Θάλασσα, αγάπη μου
Όλη η ζωή

Άνθρωποι - νησιά στη γη δεμένα
Δέντρα που λυγίζει η μοναξιά
Μάτια που συνήθισαν στα ξένα
Γράμματα που έμειναν κλειστά

*********************

English translation:

Like lands that once were joined
Like islands, our lives separated
How can I travel to you
How can you come here without sails

Everyone is alone
His world an island
Night has fallen, my love
Upon the whole earth

The waves break
weak ships
Like the sea, my love
is our life

People-islands
Tied to the earth
Trees that bend from loneliness
Eyes accustomed to foreign lands
Letters tha…

Σφαγή ονείρων

Image
Μαχαίρια
καλά ακονισμένα απ’ το άλγος
γενήκανε τα χέρια μου
και πετσοκόβουν
μ’ άχτι
τα όνειρά μου
Μα αίμα, ούτε σταγόνα
Κι ούτε σταγόνα δάκρυ
Τούτα τα δυο ποτάμια
πάντα μαζί
στερεύουν
Κι εσύ
αφειδώς αφυδατωμένη πια
σχεδόν σταφιδιασμένη
διψάς απεγνωσμένα για ζωή…




ν.σ.

Αγνοείται

Image
Ανοίγω πόρτες αδιαλείπτως τη μια μετά την άλλη προσδοκώντας να βγω, επιτέλους απ’ το Εγώ μου Μα η τελευταία που θα κλείσω πίσω μου δεν βρέθηκε ακόμα...




ν.σ.

New York City ~Tabou Combo

Image
Artist: The Haitian group TABOU COMBO

Γητεύτρα φλόγα

Image
Έμεινα τού κεριού
τη φλόγα να κοιτάω
Φωτογόνος και γαληνή
να μου φωτίζει
την ερεβώδη κάμαρη
Πόσο όμορφα, αλήθεια
τούτο το σκοτάδι το βαθύ
αναδεικνύει την λάμψη της
τη λόχη της, μα και το γήτεμά της!
-Ναι, τη φωτιά τη σκιάζομαι
μα του κεριού η φλόγα με ζεσταίνει
Δεινή από αρχαιοτάτων
χρόνων γητεύτρα
με τα μάγια της με τύλιξε
Μου στόλισε το βλέμμα
με τ’ αντιλάμπισμά της
Με το φως εκείνο
που φεγγοστόλιζε θερμά
την κρύα κάμαρά μου
Χάθηκα μες στη ζέστα της
και μες στη θαλπωρή της
το κρύο ετούτο βράδυ
Μα χάθηκα
κοιτώντας την
και μες στις κρύες σκέψεις μου
Κι έμεινα εκεί
ώρα πολλή
σαν πλανεμένη ύπαρξη
να τη χαζεύω
Μέχρι που
με ξαφνισμό διέκρινα
πως μες στη φλόγα
που ηδονικά τρεμόπαιζε
σαν του Μπωντλαίρ
το φίδι που χορεύει
κρυβόσουνα εσύ…

Και τότε ήταν
που δραματικά
αντιλήφθηκα
πως παίζω με τη φλόγα…



ν.

Mon amie la rose ~Natasha Atlas

Image
UN PEU D'ORIENTAL...





"Mon Amie la Rose" is a poem written by Cécile Caulier and Jacques Lacombe, originally performed in song by French singer Françoise Hardy in 1964.

This electronic–world music version performed by Belgian singer Natacha Atlas was released in 1999 in her album Gedida.





On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Me l'a dit ce matin
A l'aurore je suis née
Baptisée de rosée
Je me suis épanouie
Heureuse et amoureuse
Aux rayons du soleil
Me suis fermée la nuit
Me suis réveillée vieille

Pourtant j'étais très belle
Oui j'étais la plus belle
Des fleurs de ton jardin

On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Me l'a dit ce matin
Vois le dieu qui m'a faite
Me fait courber la tête
Et je sens que je tombe
Et je sens que je tombe
Mon cœur est presque nu
J'ai le pied dans la tombe
Déjà je ne suis plus

Tu m'admirais hier
Et je serai poussière
Pour toujours demain.

On est bien peu d…

Ο Έρωτας η Θάλασσα το Όνειρο

Image
Μια φράση
του ονείρου δράση
το «σ’ αγαπώ»
Βότσαλα σιντεφένια
να ιριδίζουν παιχνιδιάρικα
στ’ αντιφεγγίσματα του φωτός
Βράχια απόκρημνα
με το κύμα να ερωτοτροπούν
ηδυπαθώς
μ’ έναν τέτοιας απήχησης έρωτα
που τα λαξεύει τα βράχια τα ατάραχα
και τα λειαίνει
χαρίζοντάς τους
τα σώματα που αγαπώ
και λαχταρώ αγκαλιά με σένα
περιπαθώς να τα περιπατήσω
Και μια αμμουδιά!
Μια αμμουδιά από χρυσόσκονη
της Νεφερτίτης δώρο στον Μορφέα μου
για να μου πασπαλίζει τ’ όνειρο
να φέγγει μες στον ύπνο μου
να μην μου σκιάζει τους Θεούς
και φίλους να τους έχω
Ω, Έρωτα
πώς μοιάζεις με τη Θάλασσα!
Απέραντος, βαθύς κι απύθμενος
μα και μ' αχαλίνωτη ορμή τρικυμιώδης
ευφραντικώς μάς καταπίνεις
κι ομήρους μάς κρατάς
στον άυλο τον κόσμο σου
Εκεί
μονάχα εκεί
να ζήσουμε το όνειρο...
Ο Ποσειδώνας
στου Θεού Έρωτα τη θέα
χαμηλώνει ταπεινά
την τρίαινά του
και μαζί οδεύουνε
στο ανέσπερο γαλάζιο
του ουρανού και της θάλασσας
Οι δυο
          -οι όχι και τόσο αντιφατικοί τελικώς-

Ευγένεια ~Juan Gelman

Image
JUAN GELMAN

ΕΥΓΕΝΕΙΑ
Το ποίημα είναι χλωμό και ευγενές.
Τίποτα δεν αλλάζει, λόφους δεν καμπυλώνει, δεν
δίνει κόκκινο καρπό ούτε για δείγμα, ούτε
κάνει τον θόρυβο εκείνου που κόβει
ένα κομμάτι ψωμί για να δώσει
ένα κομμάτι ψωμί.
Διπλώνεται σε μιά γωνιά και
ούτε καν παραπονιέται.
Ζει μέσα σε ό,τι ανεβαίνει
στον αέρα και γεννάει.
Και δεν ζητάει να το επισκεφθείτε.
Αρκείται σε ό,τι δεν συνέβη.





Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

The flower duet ~Léo Delibes

Image
The Flower Duet (Sous le dôme épais) from Léo Delibes' opera Lakmé

Paris at night ~Ζακ Πρεβέρ

Image





JACQUES PRÉVERT

PARISATNIGHT
Τρία σπίρτα αναμμένα ένα-ένα μέσα στη νύχτα Το πρώτο για να δω το πρόσωπό σου ολόκληρο Το δεύτερο για να δω τα μάτια σου Το τελευταίο για να δω το στόμα σου Και το σκοτάδι ολάκερο για να μου το θυμίζει όλο αυτό Σφίγγοντάς σε μέσα στην αγκαλιά μου.



Μετάφραση: ΝικολέτταΣίμωνος

Αχ, χελιδόνι μου...

Image
Αχ, χελιδόνι μου
Πουλί μου διαβατάρικο και άνοιξη γλυκιά μου Όσο λείπεις αλάργα μου Μια μαχαιριά είσ' αλγεινή πάνω εις την καρδιά μου...



ν.σ.

Ειλικρίνεια ~Matt Dioguardi

Image
MATT DIOGUARDI


ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ

Στα κρίματά μου
νόμιζα ότι σε είχα αφήσει πίσω
και τότε επέστρεψες εδώ
και ομολόγησες τα δικά σου.

Δεν θα μάθω ποτέ
αν ήταν προδοσία
ή η επιβεβαίωση
της αμοιβαίας μας πίστης·
δεν ήταν ποτέ το ίδιο από τότε
ανάμεσα, ωστόσο, σ' ένα πέλαγος τύψεων
θα έχουμε πάντα εκείνη τη στιγμή
της σχεδόν τέλειας
ειλικρίνειας.





Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος

*******************

Μπορείτε να διαβάσετε το πρωτότυπο εδώ:

http://www.shadowofiris.com/honesty-a-poem/

Je vais t'aimer ~Michel Sardou

Image




A faire pâlir tous les Marquis de Sade
A faire rougir les putains de la rade
A faire crier grâce à tous les échos
A faire trembler les murs de Jéricho
Je vais t'aimer

A faire flamber des enfers dans tes yeux
A faire jurer tous les tonnerres de Dieu
A faire dresser tes seins et tous les Saints
A faire prier et supplier nos mains
Je vais t'aimer

Je vais t'aimer
Comme on ne t'a jamais aimée
Je vais t'aimer
Plus loin que tes rêves ont imaginé
Je vais t'aimer je vais t'aimer

Je vais t'aimer
Comme personne n'a osé t'aimer
Je vais t'aimer
Comme j'aurais tellement aimé être aimé
Je vais t'aimer je vais t'aimer

A faire vieillir à faire blanchir la nuit
A faire brûler la lumière jusqu'au jour
A la passion et jusqu'a la folie
Je vais t'aimer je vais t'aimer d'amour

A faire cerner à faire fermer nos yeux
A faire souffrir à faire mourir nos corps
A faire voler nos âmes aux septièmes cieux
A se croire morts et faire l'amour encore
Je vais t'…

La chanson de Prévert ~Serge Gainsbourg

Image
Paroles:

Oh, je voudrais tant que tu te souviennes
Cette chanson était la tienne
C'était ta péférée je crois
Qu'elle est de Prévert et Kosma
Et chaque fois Les Feuilles mortes
Te rappelle à mon souvenir
Jour après jour les amours mortes
N'en finissent pas de mourir

Avec d'autres bien sûr je m'abandonner
Mais leur chanson est monotone
Et peu à peu je m'indiffère
À cela il n'est rien à faire
Car chaque fois Les Feuilles mortes
Te rappelle à mon souvenir
Jour apès jour les amours mortes
N'en finissent pas de mourir

Peut-on jamais savoir par où commence
Et quand finit l'indifférence
Passe l'automne vienne l'hiver
Et que la chanson de Prévert
Cette chanson Les Feuilles mortes
S'efface de mon souvenir
Et ce jour-là mes amours mortes
En auront fini de mourir

Et ce jour-là mes amour mortes
En auront fini de mourir



Η ανάμνηση του έρωτα ~Ζακ Πρεβέρ

Image



JACQUES PRÉVERΤ


Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Η ανάμνηση του έρωτα δεν είναι μια καρδιά
στην άκρη μιας αλυσίδας, ούτε γραμμένο όνομα
πάνω σ’ ένα γουρουνάκι από μελόψωμο στο πανηγύρι,* μήτ’ ένα πυροτέχνημα που σκάει στων χεριών το κράτημα
τέλος, δεν είναι αυτό που είναι χαραγμένο
στη μνήμη μου, είναι αυτό που είναι αόρατα χαραγμένο
πάνω σ’ ολάκερο το σώμα μου,
το σώμα μου το χορτασμένο από αγάπη, χάδι, θαυμασμό.





Μετάφραση: Νικολέττα Σίμωνος

------------------------
*Σ.τ.Μ.: Παραδοσιακό έδεσμα που φτιάχνεται ειδικά για το πανηγύρι τής Γιορτής τής Αγίας Αικατερίνης στη γαλλική πόλη Vesoul στις 25 Νοεμβρίου.

Σαν μια Οφηλία

Image
Μάτια πυρακτωμένες φλόγες
Καίγομαι!
Χείλη βαμβάκια βουτηγμένα στο αίμα
Ματώνω!
Φωνή μες στο στομάχι δύσπεπτες λέξεις
Πονάω!
Φλέβες φαρμακεροί τής κολάσεως όφεις
Αιμορραγώ!
Μυαλό ελάφι αλαφιασμένο που τυραννιέται
Τρελλαίνομαι!
Ψυχή απήγανου άνθος που φαρμάκι μοιράζει μα και μετανιωμό
Ψυχορραγώ!
Αίμα ποτάμι άλικο που πάνω του κουφάρι επιπλέω
Πνίγομαι!
Σώμα καρδιά ξεριζωμένη απ’ την ψυχή
Νέκρωσα!
Καρδιά ψυχή ξεριζωμένη από το σώμα
Πέθανα!
Και μαζί μου
εξέπνευσε
το τίποτα...




ν.σ.

Mi ultimo tango en Atenas ~Apurimac feat. Elli Paspala

Image

Maraveyas es una maravilla! ;)

Image
Το Καλοκαίρι Έφυγε Music, lyrics & video by Kostis Maraveyas

Ένας κατιφές

Image
Ένας κατιφές φύτρωσε, μάλλον χθες, στο πουθενά. Αδέσποτος και άστεγος, μαγκούφης, ένας ερημίτης με το ζόρι είν’ ο μικρός μου ο κατιφές, ο σχεδόν αγέννητος. Ίσα που ξεπροβάλλει μέσα απ’ το χώμα ολόχαρος και όλο χάρη με δυο κλωναράκια τόσα δα, σαν ματάκια περίεργα και πονηρά πάνω απ’ την επιφάνεια της γης να κοιτάζουν· πάνω από τη γη ετούτη, την απύθμενη αγκάλη, που, αργά ή γρήγορα -σ’ αντίθετη γέννησης φορά-, όλα τελεσίδικα και ανεπιστρεπτί στα έγκατά της τα οδηγεί και τα αλέθει… Ποιος άραγε να ξέρει από ποιανού τον κήπο έκλεψε τ’ αγέρι ή μια μέλισσα τον σπόρο του. Τον ταξίδεψε μες στους αιθέρες, πάνω από φυτά ολάνθιστα κι ανάμεσα σε σμήνη εντόμων, και τον έριξε εδώ χάμω… Κι εγώ είχα την τύχη να τον δω και να τον διακρίνω!

Την ίδια τύχη που είχε κι αυτός ο κατιφές μου ο θαρρετός να πέσει μέσα σε χώμα γόνιμο! Και να σου τώρα δυο φυλλαράκια, σαν κέρινης καρδιάς φύλλα ή χάρτινης βαρκούλας πρασινωπά πανιά, δειλά να ξεπροβάλλουν μες στης φύσης το οικείο και το άγνωστο μαζί…
Φωνούλες ψιλές …

Δώρο από την Ελένη, Νο.2

Image
Δημιουργία της εκλεκτής μου φίλης Ελένης Γρίβα, την οποία και ευχαριστώ θερμά.


Κοιμήσου, ψυχή μου άψυχη...

Image
Κοιμήσου, ψυχή μου άψυχη Κοιμήσου Και τι δε θά ‘δινα ψυχή ν’ απόκταγες για να με νιώσεις…




ν.σ.